Anti-palestinisme is een vorm van racisme specifiek gericht tegen het Palestijnse volk. Het structureel demoniseren van Palestijnen is een standaard wapen van de Israël-lobby. Hoewel het een duidelijk politiek doel heeft, gaat het uiteindelijk een eigen leven leiden. Vorige week bood CIDI-directeur Hanna Luden voor het eerst excuses aan voor deze vorm van racisme.

 

In 2015 riep de huidige Israëlische minister van Justitie Ayelet Shaked in de sociale media op om ‘alle Palestijnen als vijandige strijders te zien wiens bloed over hun eigen hoofden zal komen’. Speciale vermelding kregen de moeders van ‘de martelaren’. ‘Zij moeten hun zonen achterna, dat zou rechtvaardigheid zijn. Zij moeten dood en hun huizen waarin zij de slangen grootbrachten moeten gesloopt worden. Anders worden daar meer kleine slangen grootgebracht.’

Anti-palestinisme in Israël, Europa en de VS

Nu, wanneer een lid van de Israëlische regering dit soort uitspraken doet – uiteraard binnen de context van Israëls al decennia durende militaire bezetting en onderdrukking van miljoenen Palestijnen en de Palestijnse terreur als reactie daarop – begrijpt u dat deze soep nergens zo heet gegeten wordt als in Israël zelf. Openlijk racisme tegen Palestijnen, Arabieren en moslims is dan ook aan de orde van de dag binnen de Israëlische samenleving. Echter, door de groeiende inspanningen van de internationale Israël-lobby om Israël te beschermen tegen internationale druk, begint de vorm van racisme die ik hier anti-palestinisme noem ook in Europa en de Verenigde Staten gemeengoed te worden in het publieke debat.

Een van de belangrijkste taken en structurele tactieken van de internationale Israël-lobby is de staat Israël, tegen de reële machtsverhoudingen in, voor te stellen als slachtoffer in plaats van dader. Dat betekent dat binnen het Israëlisch-Palestijns conflict de vrijwel machteloze Palestijnen onder de Palestijnse Auroriteit op de Westoever en onder Hamas in Gaza allemaal als daders geframed worden. Dit wordt gerealiseerd door een structurele, niet aflatende stroom negatieve berichtgeving over de Palestijnse samenleving te verspreiden zonder de context van de al vijftig jaar durende, keiharde Israëlische militaire bezetting en onderdrukking te vermelden.

Allemaal terroristen

De belangrijkste basis voor deze berichtgeving en het daaruit volgende slachtoffer-frame zijn uiteraard de extremistische terroristische groepen binnen de Palestijnse samenleving, zoals bijvoorbeeld de islamistisch geïnspireerde terroristische tak van Hamas, en hun terreuraanslagen. Hoewel alle terreur uiteraard te allen tijden afgekeurd dient te worden, waarvan akte, is het door de Israël-lobby structureel weglaten van de context waarbinnen deze terreur gepleegd wordt instrumenteel in het te scheppen frame dat deze Palestijnse terroristen, en in het verlengde daarvan alle Palestijnen, intrinsiek terroristen zijn. Zij zouden hun terreurdaden niet plegen als reactie op de militaire bezetting en de roof van hun land, maar vanuit een intrinsiek (islamitisch) geïnspireerde ‘jodenhaat’.

De racistische generalisatie dat alle Palestijnen islamitische terroristen zijn is, naast de belangrijkste basis voor anti-palestinisme, nog op een ander vlak instrumenteel. Zij vindt namelijk een vruchtbare voedingsbodem bij de (extreem-)rechtse stromingen in Europa en de VS die sinds 9/11 de islam en islamitisch terrorisme als grootste gevaar voor het Westen zien. Het door de Israël-lobby gepropageerde anti-palestinisme zorgt er dus voor dat aan deze nieuw-rechtse ideologie die overal in Europa politiek opgang maakt, een onvoorwaardelijk anti-Palestijns en dus pro-Israëlisch standpunt verbonden wordt binnen de zogenoemde clash of civilizations. Anti-palestinisme vergroot dus de politieke en mediale invloed van Israël en zijn lobby in het Westen. Men werpe slechts een blik op de tientallen zogenaamd ironische ‘Palestijnen zijn terroristen’-artikelen op een website als GeenStijl om te zien hoe dit werkt.

‘Palestijnen zijn nergens goed voor’

Het blijft echter niet bij het ‘alle Palestijnen zijn terroristen (zelfs kinderen!)’-frame. Wanneer men kijkt naar de Facebookpagina van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI), de belangrijkste Nederlandse lobby-organisatie voor de staat Israël, of naar wat haar medewerkers op sociale media verspreiden, dan ziet men een structurele stroom van negatieve berichtgeving over allerlei aspecten van de Palestijnse samenleving. Met niet zelden racistische reacties op die berichtgeving. Over de corruptie, de ‘terreurbonussen’, het onderwijs (ja echt!), de verdeeldheid onder Palestijnen die altijd extra benadrukt moet worden en natuurlijk het veelgebruikte frame dat de Palestijnen hun erbarmelijke situatie aan zichzelf te danken hebben. ‘The Palestinians never miss an opportunity to miss a opportunity’ is een veel gebruikt cliché. Alsof de context van ruim vijftig jaar Israëlische militaire bezetting, onderdrukking, landroof en de Israëlische politiek die het laatste decennium openlijk laat blijken helemaal geen oplossing van het conflict met de Palestijnen te willen, er niet toe doet.

Het is dan logisch dat de directeur van het CIDI, Hanna Luden, gezien haar werk dit anti-palestinisme volledig geïnternaliseerd heeft. En dat inmiddels onbewust uitdraagt. Naar aanleiding van het bericht over een 17-jarige Palestijnse jongen in Gaza die zichzelf per ongeluk doodgeschoten had, stuurde Luden de hiernaast afgebeelde, inmiddels verwijderde tweet de wereld in.

Eerst schrok Luden van een instemmende, walgelijk racistische reactie op haar tweet van het anonieme account ‘#PVV I SUPPORT ISRAËL’. Hierop volgde een storm van kritiek uit alle hoeken van het Twitter-spectrum. Hoe kon Luden op zo’n overduidelijk generaliserende en racistische manier dit tragische ongeval voor haar propaganda aanwenden? Het antwoord is: anti-palestinisme. Deze vorm van racisme is zo diep geworteld bij Hanna Luden en de rest van de Israël-lobby, dat ze zich er in een onbewaakt moment niet meer van bewust zijn dat ze zich zo uiten.

Een dag later kwamen er openlijke excuses van Luden, na de storm van terechte kritiek. Ze had haar gedachten niet goed verwoord. Of haar excuses en bijbehorende empathie oprecht zijn valt echter te betwijfelen. De dag voor haar racistische tweet werd de 11-jarige Nasser Musbeh, die ambulance-medewerkers aan de grens bij Gaza hielp, van grote afstand door het Israëlische leger door het hoofd geschoten en vermoord. Noch Hanna, noch het CIDI besteedde aandacht aan deze droevige Palestijnse ‘zelfbeschadiging’. Op de dag na Ludens excuses, de internationale dag voor gehandicapten, schoot het Israëlische leger bij een nachtelijke inval op de Westoever in Tulkarm, de 22-jarige ongewapende en weglopende geestelijk gehandicapte Muhammad Ihbali van achteren in het hoofd. Noch Hanna, noch het CIDI besteedde enige aandacht aan deze droevige Palestijnse ‘zelfbeschadiging’.

 

 

 

Vond je dit artikel goed? steun de auteur via Blendle

Jan Tervoort

Written by Jan Tervoort

Historicus, stadsgids (Amsterdam, Alkmaar) , zanger, blogger, schrijver

6 comments

  1. Graag reageer ik even op het stukje over Ayelet Shaked. Jan Tervoort hamert erop dat wij het Palestijnse terrorisme moeten begrijpen in de context van de Israëlische onderdrukking. Ik heb eens gekeken in welke context Ayelet Shaked een tekst van Uri Elitzur op Facebook zette, en die tekst daarna overigens weer verwijderde omdat ze blijkbaar vond dat deze woorden inderdaad te ver gingen. Zij plaatste deze woorden op de dag dat drie gekidnapte Joodse tieners vermoord werden teruggevonden. Misschien was het evenwichtiger geweest om ook deze context te vermelden.

    1. Dag mijnheer of mevrouw Repelsteeltje,

      Dank voor je reactie. Dat is inderdaad de directe context waarom Shaked die quote op facebook plaatste maar die ondervang ik met de zin in de volgende alinea

      ‘uiteraard binnen de context van Israëls al decennia durende militaire bezetting en onderdrukking van miljoenen Palestijnen en de Palestijnse terreur als reactie daarop’

      De directe context zijnde ‘Palestijnse terreur’.

      Dat lijkt mij voldoende omdat verdere gedetailleerde context weinig betekenis heeft voor het punt dat ik in het betoog maak.

  2. Dag mijnheer of mevrouw Repelsteeltje,

    Dank voor je reactie. Dat is inderdaad de directe context waarom Shaked die quote op facebook plaatste maar die ondervang ik met de zin in de volgende alinea

    ‘uiteraard binnen de context van Israëls al decennia durende militaire bezetting en onderdrukking van miljoenen Palestijnen en de Palestijnse terreur als reactie daarop’

    De directe context zijnde ‘Palestijnse terreur’.

    Dat lijkt mij voldoende omdat verdere gedetailleerde context weinig betekenis heeft voor het punt dat ik in het betoog maak.

  3. Ik reageerde omdat ik werkelijk geschokt was door haar woorden zoals u die weergaf. Het maakt veel verschil dat zij zich – voor zover ik kon nagaan – in al die jaren maar één keer zo geuit heeft, en dat in een emotionele situatie. Bovendien was het citaat niet compleet, het ging specifiek over die moeders die hun zonen erop uit sturen om te moorden. En tenslotte heeft Shaked haar post weer verwijderd. Ik ontken niet dat er slechte dingen worden gedaan, ook door de Joden in Israël, maar ik denk dat niemand gediend is met een eenzijdig beeld.

    1. Als ik jou was Repelsteeltje zou ik de rechtse Israëlische politiek een beetje gaan bestuderen. De context van de uitspraak en de quote valt allemaal te lezen in de link naar het artikel van Haaretz.

      Nogmaals de quote van Shaked is maar een , inderdaad heel heftig, voorbeeld (een van vele) een detail, om een onderwerp te introduceren. Dat jij daar zo op blijft hangen wat betreft een volgens jouw ‘eenzijdige beeld’ met de simplistische opmerking ‘dat je niet ontkent dat er slechte dingen worden gedaan, ook door de Joden’ zegt mij dat het niet vel zin heeft om verder te discussiëren.

  4. Wat laat de staat Israel mij nu zien? Ik denk dat dit een verdeeld land is door verschillende lijnen: moslims, extremistische moslims, joden, arabische joden, extremistische joden, militair apparaat, corrupte regeringsleiders, maffia, geloofsminderheden, armoede, overlevingsdrang, bezetter.
    De politiek van de Israelische leiders staat vaak tegenover de gevoelens van de burgers. Een grote groep Israeliers zien de bezetting van Palestijns gebied als wreed, inhumaan en schamen zich hiervoor. Protesten tegen het beleid van de regering wordt vaak als negatieve kritiek gezien en als verraad.
    Wat weinig mensen beseffen is het geopolitieke systeem dat Israel uitvoerd tegenover haar omringende landen: de vorming van groot-Israel door omringende moslimlanden te destabiliseren als homogeen geheel in kleinere groepen zoals de shiiten,soennieten etc. Deze etnische groepen kunnen eenvoudiger gemanipuleerd worden en gecontroleerd. Een recent voorbeeld is het medisch opvangen van Isis soldaten die in Syrie gewond raakten en ook deze groeperingen voorzien van militaire hulp. Dit om Syrie van Assad te destabiliseren en als machtfactor uit te schakelen. Het is publiek geheim dat Israel ook geheime operaties (killorder) uitvoeren of steunt om de regering in bijvoorbeeld Iran te destabiliseren en zodoende als machtsblok te neutraliseren.
    Israel streeft ernaar om gebiedsuitbreiding te realiseren om zodoende veilig te zijn in een gebied omringt door landen die Israel als natie liever zien verdwijnen. Maar ook het voortbestaan van Israel wordt bedreigd door het gebrek aan vers drinkwater en de voedselvoorziening: de verdroging van het m.o. is een feit.
    Door het stimuleren van vluchtelingenstromen vanuit Syrie is een manier om ervoor zorg te dragen dat het doel van een groter Israel gerealiseerd kan worden. Tevens betekent dit ook door Europa politiek te destabiliseren er minder kritiek is op het beleid van Israel aangaande de bezette gebieden. Natuurlijk kan ook Israel niet alle media en journalisten beinvloeden en komt er soms nieuws naar buiten over het excessief geweldgebruik van soldaten en bewoners van Hebron tegenover willekeurig Palestijnse burgers. Het is wreed beleid gevoedt door haat tegenover de Palestijnen. Een beleid van dehumanisering. Een mensenleven is niet belangrijk.
    Natuurlijk is het gebruik van geweld van bijvoorbeeld Hamas tegenover de Israelische burger door raketbeschietingen te verafschuwen. Elke gewonde burger of gedode burger is nodeloos, zinloos en wreed. Getalsmatig is voor elke gedode Israelische burger 11 gedode Palestijnen te betreuren.
    Door Israel steeds als slachtoffer neer te zetten en dit beeld naar buiten te brengen verandert niets aan de statusquo in de bezette Palestijnse gebieden. Dit is ook het beleid van de regering(en) geweest en in de toekomst: een homogeen Palestijns grondgebied met een politiek, economisch structuur is uit den boze. Dit beleid van landinpikken door kolonisatie werd en wordt mede mogelijk gemaakt door verschillende Westerse landen. Voor de buhne een licht protest maar feitelijk wordt er goedkeuring gegeven. Op de lange termijn is er geen Palestijns identiteit meer. Versnippert tussen verschillende kolonies van Israelische bezetters, de kolonisten.
    Israel hanteert op briljante wijze de Westerse media en de Amerikaanse politiek. Dat de CIDI zo’n bericht plaatst van een gedode Palestijn geeft wel weer hoe de propagandamachine werkt.
    Ik realiseer mijzelf wel dat ik makkelijk praten heb in het relatieve veilige Nederland (nog wel) en geen weet heeft wat het betekent om continu alert te zijn omdat er een raket in je woning kan inslaan. Toch meen ik mijn me ing te mogen geven omdat ik Israel altijd een warm hart toedroeg(draag) maar nu duidelijk zie dat Israel zoals het door de oorspronkelijke stichters bedoeld was niet bestaat. Dat er tegenover enkele vroege premiers veroordelingen zijn wegens ondermeer corruptie laat mij zien dat eigengewin belangrijker geworden is dan het belang van de burger.
    Wereldwijd laat het politieke systeem van partijpolitiek zien dat dit niet meer werkt. Topdown macht is absolete.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *