0 0
Read Time8 Minute, 53 Second

RTL-journalisten Erik Mouthaan en Sophie van der Meer bespraken in hun podcast de Twitterfiles en de laptop van Hunter Biden. We mogen al blij zijn dat hier überhaupt aandacht aan wordt besteed, maar helaas hadden zij hun feiten niet op orde. Ik deed een factcheck.

Ik werd nijdig…

Sinds ik met de Twitterfiles bezig ben, sturen mensen mij linkjes (waarvoor dank!) als journalisten er aandacht aan besteden. Zo stuurde een volger op Twitter me een linkje naar de podcast van Erik Mouthaan en Sophie van der Meer. Nieuwsgierig ging ik luisteren, en binnen tien minuten was ik zo nijdig dat ik aantekeningen ging maken. Toen de RTL-journalisten na minuut 23 verder gingen over Trump, had ik al zoveel fouten gesignaleerd dat ik het niet kon laten een factcheck in een lange twitterdraad te posten.

Feiten

Wat ging er dan mis in die podcast? Zoals ik schrijf in tweet 26: “Het is EXACT hetzelfde als bij NOS en Nieuwsuur: opblazen wat uitkomt, verzwijgen wat niet in het narratief past, framen wat niet te verzwijgen valt.

Daarom nu even op een rijtje wat precies de redenen waren waarom ik zo nijdig werd van deze podcast. We gaan er chronologisch doorheen, dus als u wilt, kunt u tijdens het lezen meeluisteren.

Na wat inleidende framing over Elon Musk (=gek) gaan Erik en Sophie van start met de eerste halve waarheid: wel noemen dat je op Twitter niet meer kan linken naar Mastodon, niet noemen dat de aanleiding voor deze maatregel doxing was: het doorgeven van de locatie van het privévliegtuig van Musk.

‘Rechtse’ journalisten

Vanaf 9.08 over gaat het over de Twitterfiles (aangekondigd met ‘Oh my God, the twitterfiles!’) en al op 9.30 komt het eerste fakenieuws. Sophie van der Meer beweert dat Musk de interne documenten van Twitter slechts aan twee rechtse journalisten heeft gegeven, en niet aan anderen.

Dit is niet waar, en dat had Sophie moeten weten. De podcast is van 22 december, en al op 9 december stuurde Bari Weiss onderstaande tweet waarin zij een heel team journalisten opsomde. Daarnaast zijn Bari Weiss, Matt Taibbi en Michael Shellenberger (schrijvers van de eerste zeven Twitterfiles) niet rechts; zij zijn eerder teleurgesteld links.

Op deze misser komt een halve correctie van Erik: hij zegt dat het om meer mensen gaat, maar hij corrigeert niet wat Sophie zei over rechtse journalisten. En hij bagatelliseert de openheid van Musk; hij vindt dat toch te weinig mensen alle documenten mogen zien.

Twitter verwijderde tweets op aangeven van team Biden

Dan komt Mouthaan op 11.25 met een halve waarheid. De Twitterfiles vertellen over de verwijdering van tweets over dit schandaal. In sommige gevallen waren dit tweets waar naaktfoto’s van Hunter in zaten, wat Erik aangrijpt als verklaring voor alle verwijderingen. En hij zegt niet: naaktfoto’s van Hunter, maar: “pornografisch materiaal dat aan Biden gekoppeld werd.” Alsof er geen enkel verband was.

Vanaf 11.35 gaat Mouthaan verder over hoe ‘vanzelfsprekend’ contact tussen politiek en media is. Hij zegt ook dat er contact was tussen Twitter en de Trump campagne, terwijl Taibbi juist noemt dat hij dat NIET gevonden heeft.

Onderdrukking van afwijkende meningen

Op 12.10 erkent Sophie dat er shadowbanning was, wat nogal een onthulling was in de Twitterfiles omdat Twitter dit altijd ontkende. Maar Van der Meer noemt deze context niet, en Mouthaan vergoelijkt dit meteen door over ‘haat zaaiende tweets’ te beginnen, terwijl het punt juist was dat tweets en twitteraars onderdrukt werden vanwege hun afwijkende meningen, niet omdat ze haat zaaiden.

Vervolgens bagatelliseert Mouthaan nog wat verder. Volgens Erik doen social media aan shadowbanning en blacklisting om de ‘sfeer’ op hun platforms goed te houden. In een korte opsomming over wat dan ‘sfeerbedervend’ zou zijn, zegt hij: “Het wordt nèt te politiek.” Terwijl dat juist de politieke bias van Twitter aantoont, want twitteraars die eindeloos tweeten over racisme of klimaat krijgen geen shadowban.

Twitter mag meningen onderdrukken

Van 13.15 tot 14.05 horen we: Twitter is een bedrijf en dus is het geen aantasting van de vrijheid van meningsuiting als jouw mening daar onderdrukt wordt. Hier verwijst Mouthaan zelfs naar Truth Social en Parler als alternatieven, zonder te noemen dat die opgericht werden uit frustratie over de censuur op Twitter, en zonder te noemen dat met name Parler op schandalige wijze gesaboteerd is door onder andere Apple en Google.

Wat Erik Mouthaan ook niet vermeldt, is dat Elon Musk pleit voor Twitter als virtueel dorpsplein waar iedereen zonder censuur van gedachten kan wisselen. Dit is iets waar talloze twitteraars al jaren naar snakken, maar het past natuurlijk niet in het narratief van Musk als halve gare die Twitter aan de rand van de afgrond brengt.

De censuur van de New York Post

Op 14.05 noemt Sophie de censuur van het artikel van de New York Post “best wel opmerkelijk” midden in het campagneseizoen. Goed punt, maar daarna zegt ze: “Het was een artikel waaruit Hunter Biden niet goed naar voren kwam,” alsof Joe Biden er niet in genoemd werd…

De RTL-journalisten negeren ook het feit (bewijs met screenshot in het gecensureerde artikel) dat de FBI deze laptop al sinds december 2019(!) had en er blijkbaar niets mee deed, ook niet tijdens het Oekraïne impeachment dat hierom draaide.

Gehackt materiaal

De verdachtmakingen van destijds – onder andere over ‘gehackt materiaal’ – herhaalt Mouthaan nog maar eens.

Dan zegt Mouthaan (15.15): “hij gaf het aan Giuliani die het enkel gaf aan de New York Post en niet de andere media.” Hij laat weg dat andere media het materiaal niet wilden hebben. Hij laat ook weg hoe het artikel verdacht werd gemaakt door ten onrechte te suggereren dat het om ‘Russische desinfo’ zou gaan.

De twijfel over de echtheid van het materiaal (15.30) was even te verdedigen, maar niet maandenlang. Erik en Sophie zijn het er trouwens (terecht!) over eens dat het niet klopte dat Twitter dit artikel verbood, en Sophie noemt dat de media (en Twitter) nergens zo terughoudend waren als het om (ongefundeerde) roddels over Trump ging. Maar ze vertellen niet dat het materiaal van de laptop echt is gebleken.

Een zijspoor over het schandaal van de e-mails van Hillary Clinton sla ik even over. Dit schandaal heeft Hillary misschien de winst gekost in 2016, en is in deze context vooral van belang omdat Twitter in 2020 niet weer nieuws wilde brengen waardoor Trump (misschien onterecht) bevoordeeld zou worden. Maar die voorzichtigheid was op zich al discutabel, en rechtvaardigde niet de censuur op het verhaal van de New York Post.

Afleidingsmanoeuvres

De afleidingsmanoeuvres die de Democraten en de hun welgezinde VS-media in 2020 gebruikten, nemen Erik en Sophie klakkeloos over. Sophie (17.10-17.48): “Hunter was niet zelf de presidentskandidaat.” Nee. Daarom ging het stuk ook niet zozeer over Hunter, maar over de aanwijzingen dat Joe corrupt zou zijn.

Natuurlijk trekt Sophie ook de zieligheidskaart: Hunter had een verslavingsprobleem! En moest dus volgens Sophie “tegen zichzelf in bescherming” worden genomen. En weer doet zij het voorkomen alsof die schandalige naaktfoto’s in dat gecensureerde artikel stonden. Nee, daar ging het artikel niet over, het ging over eventuele corruptie van Joe Biden!

Aanwijzingen voor corruptie van Joe Biden

Mouthaan erkent wel (18.05) dat de baantjes van Hunter in Oekraïne en China “gewoon het kopen van toegang” waren. “Voelt corrupt en viezig aan.” en hij noemt zowaar die bezwarende passage: 10% for the big guy (the big guy = waarschijnlijk Joe Biden).

Vervolgens zegt Erik ‘heel open en benieuwd’ te zijn wat er uit onderzoeken gaat komen die de Republikeinen – nu ze de meerderheid in het Huis hebben – naar corruptie van Joe gaan doen. Hij vindt dat deze banden ‘absoluut’ onderzocht moeten worden.

Hier word ik lichtelijk cynisch van. Want nu Trump veilig op een zijspoor is gerangeerd, is het vrij goedkoop om dit te zeggen. Had dit gezegd in oktober 2020, dan was het geloofwaardig geweest. Maar Erik Mouthaan verzekert ons: “Als er iets is, dan melden we het.” Vertrouw Erik.

Geldstroom van de FBI naar Twitter

Dan komt een veelbesproken tweet uit de Twitterfiles aan de orde. Heeft de FBI invloed gekocht bij Twitter? Dit lijkt mij typisch iets wat uitgezocht zou moeten worden, maar Mouthaan geeft de FBI het voordeel van de twijfel wat de New York Post destijds niet kreeg.

Vervolgens schakelen Erik en Sophie soepel over (22.10): ze geven toe dat de relatie tussen Twitter en de FBI er vreemd uitziet, maar… Fox Nieuws. Net als in Nederland moeten we vooral geen feiten onderzoeken, want dan ‘speel je de populisten in de kaart.’ Mouthaan gaat vol op het orgel tegen ‘rechts’ dat de zaken opblaast, waarbij het natuurlijk goed uitkomt dat de linkse journalisten die verslag doen van de Twitterfiles eerder het label ‘rechts’ kregen.

Storend

Wat in het hele verhaal storend is: Mouthaan haalt voortdurend door elkaar wat in de Twitterfiles zelf staat, en wat anderen eruit concluderen. Het is nogal makkelijk om dan te doen alsof Matt Taibbi, Bari Weiss, Michael Shellenberg e.a. te snel conclusies trekken. Zijn zij soms verantwoordelijk voor wat presentatoren van Fox Nieuws zeggen?

Wat ook storend is: hoe gretig deze journalisten Trump als afleiding gebruiken. Dat is ook een vorm van framing: alles over Trump opblazen, en alles wat schadelijk is voor zijn tegenstanders bagatelliseren.

Reactie Mouthaan

Overigens heeft Erik Mouthaan beleefd gereageerd op mijn factcheck, wat meer is dan je van sommige andere journalisten kunt zeggen. Alleen zonk de moed mij in de schoenen bij zijn woorden: ‘met open vizier’. Ziet hij zijn bias werkelijk niet?

Heeft factchecken zin?

Eigenlijk schrijf ik liever over wat in Nederland gebeurt, maar de verslaggeving in Nederland over de VS is zo bizar eenzijdig dat ik inmiddels al heel wat stukken geschreven heb om tegenwicht te bieden of zelfs regelrechte factchecks te doen, zoals in dit geval. Maar ik vraag me vaak af hoe zinvol dit is.

Kan de waarheid het winnen als de leugen regeert? Het verminken, verdraaien en zelfs ontkennen van de waarheid heeft bij velen de voorkeur; het houdt een wereldbeeld in stand waarbij zij zich prettiger voelen. En toch… en toch. Laten we blijven hopen dat het oude spreekwoord klopt:

Eerlijk duurt het langst.

Vond je dit artikel goed? Steun Maaike van Charante via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen? Volg Maaike op Twitter.

.Vond je dit artikel goed? Steun de auteur via Backme

Maaike van Charante

Written by Maaike van Charante

Je kunt Maaike van Charante steunen op BackMe repelsteeltje.backme.org en/of volgen op Twitter @Repelsteeltje21