Waarom geloven ze me niet?

Velen van ons zullen het regelmatig meemaken.
De NPO en de ‘nette’ kranten hebben weer eens het halve verhaal verteld – of zelfs een regelrechte leugen – en je brave familie, buren, collega’s en vrienden geloven het blind.
Jij begeeft je wel op het verfoeilijke internet en weet hoe de feiten werkelijk zijn.
Aangezien je zowel om de waarheid als om je familie, buren, collega’s en vrienden geeft, probeer je soms wel eens uit te leggen hoe het zit.

Die glazige blik.

Het wil er gewoon niet in.

Een enkele keer laat je de bewijzen zien.
Kijk dan!
Dit filmpje!
Die politicus zegt het zelf/die jongens deden dat echt/die man deed dat helemaal niet/ze liegt gewoon/enz. enz.

Je familie/buren/vrienden/collega’s glimlachen vriendelijk, lijken even te twijfelen of zeggen beleefd dat je dit keer gelijk hebt, en ze gaan gewoon weer verder met de NPO en de ‘nette’ kranten geloven.

Alle feiten lijken van ze af te glijden als water van een eend.
Het komt gewoon niet binnen.

Hoe kan dat?

Lekker overzichtelijk

De wereld zit ingewikkeld in elkaar en mensen ontwikkelen manieren om daarmee om te gaan.
Hoeveel tijd en energie kost het niet om je werkelijk overal in te verdiepen?
En dus denken we in stereotypes, we kiezen kanten. Dit zijn de good guys, dat zijn de bad guys.

En bijvoorbeeld het NOS-journaal bedient ons dan op onze wenken.
Ik ben al jaren geleden gestopt met kijken, maar soms krijg ik bij anderen nog wel eens een uitzending mee. Ik beken dat ik dan wel eens met een smoesje de kamer uitloop.
Die idiote simplificaties!

Kijk, beste kijkbuiskinderen, dit zijn de goeien, dat zijn de slechten.
Dit is er gebeurd en deze kant moet je kiezen.
Nu moet je boos zijn, en nu moet je medelijden hebben.
Hier moet je je zorgen over maken, en daar mag je je schouders over ophalen.

Niet Om Aan Te Zien.

En toch is er een markt voor, want het maakt de wereld zo lekker overzichtelijk.
Je hoeft zelf niet meer na te denken, dat wordt voor je gedaan.
Je besluit dat die nieuwslezer(es) een betrouwbare deskundige is die de wereld voor jou ordent.
En dan weet je hoe het zit, en je kunt weer rustig verder.

Als dan zo’n lastig figuur langskomt met allerlei feiten die niet kloppen met het verhaal waar jij in gelooft, dan is dat onwelkom. Het verstoort je rust.
Aardige jongen hoor, maar kan hij zijn mond niet houden? Je wist net hoe het zat!

Is deze houding erg?
Niet iedereen hoeft toch over alles op de hoogte te zijn?
Daar hebben we toch specialisten voor die alles uit kunnen zoeken?

Het vertrouwen in journalisten en politici komt vooral voort uit gemakzucht.

Zij krijgen het monopolie op ‘hoe het zit’ omdat het ons wel zo lekker uitkomt om niet na te hoeven denken. We vertrouwen ze, zo lang ze het niet al te bont maken.
En als ze het wel te bont maken, zijn we even boos, en daarna – als de gevolgen niet al te erg waren – ebt onze boosheid weg en gaan we weer verder met niet nadenken.
En dan noemen we onszelf ‘nuchter en realistisch’.

Dat is gevaarlijker dan we willen weten.

De kracht van verhalen

Zo lang dit soort verhalen binnenskamers blijven, lijken ze vrij onschadelijk.
Maar als die verhalen sterk genoeg worden, blijven ze niet binnenskamers. Dan gaan ze de wereld in en maken slachtoffers.

Dat hebben we kunnen zien bij de ophef over een voorval in Washington DC afgelopen vrijdag.

Als we het korte videofragment bekijken dat viral ging, dan is het eigenlijk bizar dat het zo’n opschudding veroorzaakte.
Een oude man slaat op een trommel, vlak voor het gezicht van een jongen die de oude man aankijkt en een beetje ongemakkelijk glimlacht, terwijl om hen heen een hoop jongens zingen en dansen op de maat van de trommel.
Dat is FEITELIJK wat er gebeurt.

En dat werd een nationaal schandaal in een land waar dagelijks echte mishandelingen plaatsvinden die niet eens het lokale nieuws halen.
Meestal is iets pas nieuws als er doden of zwaargewonden vallen, of als er beroemdheden bij betrokken zijn.

Hoe kon dit onbeduidende voorval wereldnieuws worden?

Dat komt door het onderliggende verhaal.

Extra informatie:

  • de oude man was een indiaan => etnische minderheid met een geschiedenis van onderdrukking
  • de jongen was blank => blanken vormen de meerderheid in de VS en hebben minderheden onderdrukt
  • de jongen droeg een MAGA-petje => hij was een supporter van Trump

En dus paste dit voorval ineens naadloos in het GROTE verhaal van de laatste jaren.
Het onderliggende verhaal dat de wereld zo heerlijk simpel maakt.

Trump is HITLER, en supporters van hem zijn DUS nazi’s. Als deze nazi’s een lid van een etnische minderheid tegenkomen, zullen ze die persoon dus aanvallen.

Kijk, beste kijkbuiskinderen, dit zijn de goeien, dat zijn de slechten.
Dit is er gebeurd en deze kant moet je kiezen.
Nu moet je boos zijn, en nu moet je medelijden hebben.

En dus waren alle slaafse mediavolgers boos op de jongens van de Covington catholic high school, en ze hadden medelijden met die arme, oude indiaan.

De gevolgen

De gevolgen waren verbijsterend.

Alle grote nieuwzenders en kranten in de VS pikten het verhaal op en brachten het videofragment met als begeleidende tekst dat deze indiaan door de jongens was ingesloten, bedreigd en getreiterd. Volgens de media waren er leuzen geroepen, en niet zomaar leuzen, nee: Trump-leuzen! Racistische leuzen!
De jongens zouden geroepen hebben: ‘Build the wall!’
Ze zouden geroepen hebben: ‘Go back to the reservation!’

Over de hele wereld – ook in Nederland – werd het nieuws verspreid dat jongens met MAGA-petjes iets afschuwelijks hadden gedaan.

En aangezien iedereen graag goed wil zijn ‘na de oorlog’, liep het internet vol met woedende reacties.
Mensen keken naar dit filmpje – waarin FEITELIJK niets gebeurde – en zagen de nieuwe Hitler Jugend die een nieuwe Jood te grazen nam.

Deze nazi’s moesten worden aangepakt, en dus…

De identiteit van deze jongens moest vastgesteld worden.
‘Names!’ gilde Kathy Griffin – die ooit ‘satire’ bedreef met een afgehakt hoofd van Trump – ‘Name these kids! I want names!’
1500 likes.

Hun families moesten geïdentificeerd worden. Adressen, telefoonnummers en werkgevers werden online gezet.
817 likes.

De school van de jongens moest hen veroordelen en beloofde passende actie te ondernemen.
2100 likes.

En de volgende stappen lagen voor de hand:

De jongens moesten van school gestuurd worden.
2100 likes.

Geen universiteit zou hen ooit een studieplek mogen bieden.
482 likes.

De ouders moesten ontslagen worden, of anders zouden hun werkgevers geboycot worden.
636 likes.

De directeur van de school moest ontslagen worden, een petitie haalde binnen een paar uur 4468 handtekeningen binnen.
1100 likes.

En nog een stap verder:

De jongens mochten in elkaar geslagen worden.
993 likes.

Ze moesten door een hakselaar gehaald worden.
425 likes.

De school moest worden afgebrand met alle kinderen erin.
714 likes.

En dat allemaal om een filmpje waarin FEITELIJK niets gebeurde.

De waarheid

Al snel kwamen er langere videofragmenten online, en beelden die vanuit andere hoeken waren opgenomen.
Uren aan videomateriaal werden massaal bekeken, alsof er een nationale ramp gebeurd was.
En het resultaat was ontnuchterend.

Als er al iemand slachtoffer was in dit hele gebeuren, dan waren het de jongens met de MAGA-petjes.

Voordat de indiaan langs kwam, waren de jongens lastig gevallen door zwarte activisten die een uur lang racistische en homofobe grofheden naar de jongens riepen.
De jongens reageerden niet agressief, maar gaven af en toe wel weerwoord.

Op de homofobe uitingen antwoordden ze dat homo’s nog altijd mensen zijn.
Toen een zwarte jongen voor nigger werd uitgemaakt en te horen kreeg dat zijn blanke kameraden zijn organen zouden stelen, steeg een verontwaardigd gejoel op, en de dichtstbijzijnde jongens sloegen hun armen om de zwarte jongen heen en riepen: ‘we love you, bro!’

De jongens vroegen – na een uur van dit soort grofheden – aan hun begeleiders of ze schoolliedjes mochten zingen om het schelden niet meer te hoeven horen.
Dat mocht, en ze gingen luidruchtig zingen en dansen, zoals jongens dat doen.
Ze imiteerden de Nieuw-Zeelandse Haka-dans, en probeerden elkaar te overtroeven met stoere gebaren, zoals jongens dat doen.

En toen kwamen de indianen.

Nathan Phillips – de oude man met de trommel – kwam met een groepje medestanders al trommelend naar de jongens toe.
Hij liep naar de dansende groep, en de jongens lieten hem door.
Hij probeerde voor een jongen te gaan staan en de jongen ontweek hem.
Toen bleef een jongen wel staan – Nick Sandmann, de jongen uit de video – en Phillips bleef minutenlang vlak voor de jongen staan terwijl hij trommelde en zong.

De jongens waren al aan het dansen en zingen, en deden dat nu op de maat van de trommel.
Toch waren ze enigszins onzeker. Wat wilde deze man?
In de video hoor je jongens vragen wat er nu eigenlijk aan de hand is.

Wat absoluut niet te horen is, zijn leuzen als:
‘Build that wall!’
‘Go back to the reservation!’

Duizenden mensen hebben de video beluisterd, en niemand heeft ook maar iets gehoord wat daarop leek.

Wat er wel gezegd werd – door de indianen – was dat de jongens het land gestolen hadden van de indianen en dat ze terug moesten naar Europa.
In onderstaande video is te horen dat een jongen vlakbij Nick Sandmann deze beschuldiging om de oren krijgt, en probeert met de indiaan in gesprek te gaan.
En dan op 0.40 – in wat ik het meest onthullende moment van alle video’s vind – kijkt Nick om en gebaart naar zijn klasgenoot dat hij niet in discussie moet gaan, maar respect moet tonen voor de trommelende indiaan.

Als je alle FEITEN op een rijtje zet, dan is Nick Sandmann volkomen onschuldig.
Hij was zelfs zo naïef om te denken dat de oude man een soort ritueel uitvoerde waar hij respect voor moest hebben.

Een brave, goed opgevoede schooljongen.

En toch – als je deze beelden aan de woedende meute laat zien – zijn er mensen die overtuigd blijven dat deze jongen een misdadiger is die zwaar gestraft moet worden.

Hoe is dat in vredesnaam mogelijk?

Het is het verhaal in hun hoofd.

Ziende blind

Deze mensen hebben zich zo geïdentificeerd met het verhaal dat Trump de nieuwe Hitler is – en dat al zijn supporters dus nazi’s zijn – dat ze werkelijk niet meer in staat zijn om de waarheid te zien.
Zelfs als ze al de video’s bekijken, komen ze nog tot de conclusie dat de jongens iets vreselijks hebben gedaan.
Ze wringen zich in de meest onmogelijke bochten om daar aanwijzingen voor te vinden.

  • Ze hebben andere jongens gekend die zo glimlachten, en die rotzakken waren.

  • Nick Sandmann kijkt net zoals Brett Kavanaugh – de pas benoemde opperrechter – en Kavanaugh is een white supremist, dus Nick is het ook!
    Dat Kavanaugh – evenals Nick – volkomen onschuldig is gebleken, doet er niet toe. In hun wereld is dat niet waar.

De manier waarop Nick glimlachte, was een misdaad op zich.

Zo blind kan je dus worden als je ervoor kiest om mee te gaan in het narratief van de media.

Blijf zelfstandig denken

Daarom is het zo verschrikkelijk belangrijk om na te blijven denken.
Daarom is het zo belangrijk om wel die tijd en energie te investeren in het begrijpen van wat er in de wereld om je heen gebeurt.

De makkelijkste weg is altijd al geweest om mee te huilen met de wolven in het bos.
Denk je werkelijk dat je daarmee de ‘nazi’s’ tegenhoudt?
Het is eerder een manier om weer een totalitair bewind te vestigen.
Alle neuzen dezelfde kant op, en geloof wat de Grote Leider zegt!

De grootste bedreiging voor onze democratie is niet iemand als Trump, Wilders of Baudet.

De grootste bedreiging is dat wij ons laten manipuleren om te geloven in het makkelijkste verhaal.

Straks komen er weer verkiezingen aan, en reken maar dat politici en de hun goedgezinde media hun verhalen alweer klaar hebben.

We zullen overspoeld worden met wat we horen te denken, met waar we ons zorgen over moeten maken en vooral waarover we ons geen zorgen hoeven te maken.

De EU is onze bescherming tegen de boze buitenwereld!
Baudet en Wilders zijn fascisten!
Terrorisme is minder gevaarlijk dan keukentrapjes!
De wereld vergaat binnen x jaar als we niet NU iets aan het milieu doen!
Immigratie is nodig voor Europa!

Hoe sterk de zuigkracht van deze verhalen ook is, blijf nadenken.

Blijf uitzoeken wat de feiten zijn, en blijf vriendelijk en geduldig praten met je buren, vrienden, collega’s en familie.

Als we ons laten benevelen door de leugens, zal de waarheid ons des te harder raken.

Vond je dit artikel goed? steun de auteur via Blendle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *