Discussie is altijd goed. Kritiek moet altijd kunnen en meningen mogen verschillen. Onderaan de lijn mag en kan je het met elkaar oneens zijn. Deze feiten gaan online vaak over tot scheldpartijen en verwijten die niets bijdragen. Miko Flohr toont met zijn artikel aan dat het ook anders kan. Dat je het oneens met iemand kunt zijn en daarop beschaafd en inhoudelijk te reageren.

Van alle wetenschappelijke takken van sport is de studie van de mens veruit het meest complex. Deels is dat een probleem van praktische aard. Menselijk gedrag is vrijwel onmeetbaar, slecht modelleerbaar, vaak onbegrijpelijk buiten een specifieke context en in alle opzichten mateloos gevarieerd: het is voortdurend aan verandering onderhevig, en wat je op de ene plek dagelijks ziet, zul je op de andere tevergeefs zoeken. Wat nog komen moet is onvoorspelbaar, wat er is, is ongrijpbaar, en wat geweest is wordt in hoog tempo fragmentarisch—dat wat je morgen wil weten, blijkt gisteren per ongeluk te zijn weggegooid. Voordat je het menselijke goed en wel onder woorden hebt gebracht, is alles alweer anders. Πάντα χωρεῖ καὶ οὐδὲν μένει (*).

Lees dit artikel verder op Nacca.nl blogsite van Miko Flohr.

Vond je dit artikel goed? steun de auteur via Blendle

Ahmed Aarad

Written by Ahmed Aarad

Bestuurder bij stichting Open Source & Overheid, freelance ICT en Aanbestedingsjurist, distantieert zich van rechts/links denken heeft het liever over goed of fout en vindt dat integriteit niet te leren is. “If you are not a better person tomorrow than you are today, what need have you for tomorrow?”

5 comments

  1. Bij Miko kan ik niet reageren, dus dan maar hier.
    Kort door de bocht samengevat beweert hij dat menselijk gedrag lastig te meten is, en dat we “dus” maar genoegen moeten nemen met subjectieve meningen over oncontroleerbare ervaringen als best mogelijke “bewijs”.
    Om heel veel redenen is dat onzin.

    Allereerst is menselijk gedrag wel degelijk te meten. Racisme bijvoorbeeld; de “racistische Amerikanen” kozen twee keer achter elkaar een zwarte president. Dat veel media extreem pro-Obama waren doet daar niks aan af; geen enkele indoctrinatie kan een echte white supremacist ervan overtuigen om op een zwarte presidentskandidaat te stemmen. Dat racisme in de VS valt dus aantoonbaar wel mee. Net als in veel Westerse land zien we in de VS zwarte politici, zwarte popsterren, zwarte sporthelden etc. Ook in de vaak als “racistisch” omschreven politiemacht werken relatief veel zwarten, ook op hoge posities.
    Ook heel meetbaar is of zwarte mensen je land ontvluchten, of dat ze juist duizenden euro’s betalen voor een overtocht op een lekke boot. Hoef ik weinig aan toe te voegen lijkt me, behalve dit; er is momenteel wel sprake van een “witte vlucht” uit veel “zwarte wijken”, “zwarte scholen” etc in het Westen. Met name op joden wordt weer ouderwets jacht gemaakt door de zogenaamde “nieuwe joden”, de moslims; waardoor joden wegvluchten uit vooral Frankrijk en Zweden.
    Zo komen we bij de duidelijkste meetlat voor racisme; racistisch geweld. Want echt racisme leidt vrij vaak tot geweld. Zie het vele geweld tegen blanken in de VS, door toedoen van de “only black lies matter” beweging. Racistisch geweld tegen zwarten is in Westerse landen gelukkig heel zeldzaam, veel zeldzamer dan islamitisch geweld tegen joden, of islamitisch geweld tegen niet-moslims (nota bene, in het Westen!).

    Kortom, van aantoonbaar racisme is in het Westen over het algemeen geen sprake. En dat verklaart waarom racisten die zich “anti-racisten” noemen zich moeten richten op niet-bestaande non-issues als een “cultureel archief”.

    Dus laten we dat “cultureel archief” eens objectief bekijken. Alle Nederlanders zouden dus een bepaald slavernij-beeld van negers hebben, omdat zo’n 150 jaar geleden pakweg 0,3% van de Nederlanders direct of indirect werkzaam was in de slavernij. In Nederland echter kwam slavernij niet voor; de enkele page die hier verbleef bij een adellijke familie had het doorgaans vele malen beter dan de gemiddelde land- of fabrieks- arbeider. Pas na de 2e wereldoorlog werd een einde gemaakt aan het wonen in plaggenhutten. Dat maakt slavernij niet minder kwaadaardig; maar het maakt het bestaan van een racistisch “cultureel archief” vrij ongeloofwaardig.

    Zo’n archief zou dan eerder bestaan in islamitische en / of Afrikaanse landen, waar slavernij ongeveer tussen 1930 tot 1960 werd afgeschaft; maar vaak nog steeds wordt gedoogd. Het Afrikaanse Mauritanië bijvoorbeeld schafte de slavernij in 1981 af, maar maakte dit pas strafbaar in 2007; volgens mensenrechtenorganisaties worden er echter nog tienduizenden mensen als slaven gehouden. En, anders dan in Nederland, gewoon bij de mensen thuis.
    Nog een flinke stap erger dan slavernij lijkt mij genocide. En daarvan hebben we er de afgelopen decennia ook heel wat gezien, zowel in de islamitische wereld als in Afrika.

    Wat zegt dat over het “cultureel archief” van moslims en / of Afrikanen?
    Helemaal niks, lijkt me. Want er bestaat geen erfzonde.
    Mensen kunnen gruwelijke dingen doen onder invloed van hun leiders, maar diezelfde mensen kunnen hun leven ook beteren. Bovendien zegt de mening of zelfs het gedrag van een bepaalde generatie precies niks over de mening of het gedrag van hun kinderen. De enige meetlat is; wat zeggen en wat doen die kinderen. In een land waar allochtonen kunnen kiezen uit een uitkering; loondienst; een eigen bedrijf; of zelfs opklimmen tot miljonair is “racisme” geen echt probleem. Het subsidiëren van haatzaaiers als Wekker en Gario is een veel groter probleem; zij stoken bevolkingsgroepen tegen elkaar op. Met racistische kretologie over miljoenen mensen die ze nooit gesproken hebben.

  2. “Wetenschap over de wereld van de mens is een gesprek, waarbij vooral belangrijk is welke inzichten op langere termijn beklijven. Of die van Wekker daarbij horen, zal de tijd leren”. Zo te lezen heeft Miko ook zo zijn twijfels over de duurzaamheid van wat Wekker beweert.
    En; “het ( het menselijk gedrag) is voortdurend aan verandering onderhevig, en wat je op de ene plek dagelijks ziet, zul je op de andere tevergeefs zoeken”. Of te wel, wat Wekker doet, het observeren van een situatie ergens in Amsterdam tussen twee mensen betrekken op alle Nederlanders is niet mogelijk.
    Wekker en haar schrijfsels zouden geen probleem zijn als zij niet het woord wetenschap zou bezigen maar het woord observatie. Maar ja, als “wetenschapper”verdient zij een betere boterham en aanzien dan als iemand die stukjes schrijft over wat zij zo al observeert.

  3. Zelfs het woord “observeren” is veel teveel eer voor Wekker.
    Dat suggereert namelijk dat het kruidenvrouwtje van een afstandje goed kijkt wat er precies gebeurt; en alles nauwkeurig opschrijft. Dat is al niet waar. En al zou het waar zijn dan nòg is dat veel te weinig om een opstel in een matige schoolkrant te halen. Want voor de volledigheid zou ze ook nog alle betrokkenen en alle getuigen moeten vragen wat zij gezien en ervaren hebben.
    Daarvan is geen sprake.

    Dus iemand zegt “ze kijken raar naar me”, en dat wordt gezien als één van de 30 “incidenten” de afgelopen 40 jaar waar Wekker haar racistische mening over miljoenen autochtonen op baseert. Aan de “ze” en eventuele getuigen wordt niks gevraagd; het is dus extreem eenzijdig. Want dat “ze kijken raar naar me” kan net zo goed een ziektebeeld zijn (paranoia), of gewoon een slechte dag, of verkeerd gevallen drugs.

    Om nog maar te zwijgen van haar “ik mag alle wetten overtreden, want iedereen die mij daar op aanspreekt is een racist”. Dat heeft echt niks meer met observeren te maken; als een kleuter zich zo gedraagt, dan wordt de ouders aangeraden hulp te zoeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *