Ik wil niet cynisch zijn, maar ik kan niet erg meegaan in het enthousiasme voor het klimaatspijbelen.
Donderdag stonden er 5500 spijbelende scholieren op het Malieveld, maar er was een publiciteit alsof het er tienduizenden waren.
En ook de aanloop naar deze dag gaf reden tot argwaan.

Even een paar feiten op een rijtje.

Onze regering heeft een bizar klimaatakkoord ontworpen waarvan niemand weet:

  1. Of het ook maar enige invloed op het CO2-gehalte van de atmosfeer heeft
  2. Of het ook maar enige invloed op het klimaat heeft
  3. Wie het gaat betalen

Herstel, punt 3 is wel duidelijk.
Geachte Nederlandse burgers, de vriendelijke groeten van het ‘groenste kabinet ooit’ en wilt u even dokken?
En vreemd genoeg staan de Nederlandse burgers niet te trappelen om hun zakken om te keren in de schatkist van de staat.

Geheel toevallig zijn net op dit moment allemaal scholieren heel klimaatbewust geworden, zodat er zelfs 5500 naar Den Haag gingen om te protesteren tegen de regering die volgens hen nodig eens klimaatmaatregelen moet gaan nemen.
We hebben het hier dus over een regering die net een radicaal klimaatakkoord heeft aangenomen.

Om in milieutermen te blijven: dit zaakje stinkt.

Daarom nu even een grondige analyse van wat hier eigenlijk aan de hand is.

Waarvoor lopen de klimaatspijbelaars?

Er worden een hoop creatieve leuzen bedacht, maar eigenlijk komt het heel simpel neer op het verminderen van de uitstoot van CO2.
Precies de doelstelling van het klimaatakkoord.

Daar zitten dan grote verhalen omheen over ‘de volwassenen’ die maar niet willen beseffen dat zij de toekomst van de kinderen verpesten door alsmaar niets te doen aan de CO2-uitstoot, maar al die grote verhalen veranderen niets aan het uiteindelijke doel:
Er moet minder CO2 de atmosfeer in.

Wat kunnen we daarop tegen hebben?

Al is CO2 maar een bescheiden onderdeel van de dampkring, en al draagt de Nederlandse uitstoot daar op wereldschaal maar een minuscuul klein beetje aan bij: het is een broeikasgas, en het kan dus een rol spelen in de opwarming van de aarde.

Er woeden heftige discussies over die opwarming.

  • Warmt het werkelijk op?
    Er wordt wel geroepen dat 97% van de wetenschappers het daarover eens is, maar klopt dat onderzoek wel?
    Worden we niet bedrogen met gemanipuleerde grafieken?
  • Is het echt waar dat de poolkappen smelten?
    Ze zeiden dat de Noordpool in 2015 ijsvrij zou zijn! Mooi niet.
  • Als het al opwarmt, komt dat dan echt door de CO2?
    Waterdamp is verreweg het belangrijkste broeikasgas, CO2 kan nooit zo belangrijk zijn!
  • Is het niet gewoon de laatste hype?
    Tenslotte hebben we al heel wat klimaathypes gehad, denk maar aan het gat in de ozonlaag, de zure regen, en in de jaren 70 van de vorige eeuw de vrees voor een nieuwe ijstijd.

Even helemaal los van het feit of die opwarming of ijstijd er nu wel of niet gaat komen:
Is het een goed idee om de hele voorraad fossiele brandstoffen op te stoken?
Tenslotte weten we nog nauwelijks hoe systeem aarde werkt, dus tonnen CO2 in de atmosfeer pompen, is misschien niet zo’n slim idee.

Hoogstwaarschijnlijk zal de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking – of men nu in de opwarming ‘gelooft’ of niet – het erover eens zijn dat het niet verstandig is om ongelimiteerd CO2 uit te stoten.
Als je niet weet wat de gevolgen zijn, dan ga je geen risico’s nemen. Zeker niet als mogelijkerwijs het voortbestaan van onze hele planeet ervan afhangt.

En dus zijn veel mensen het er wel mee eens dat de regering stappen onderneemt voor het klimaat.

Het klimaatakkoord

Onze regering heeft het klimaatakkoord van Parijs ondertekend waarin zorg werd uitgesproken over de CO2-uitstoot.
Vervolgens mocht elk land voor zichzelf gaan bedenken hoe de CO2-uitstoot beperkt kon worden, en in Nederland heeft dit geleid tot het klimaatakkoord.
Er werd langdurig overlegd aan de klimaattafels, want Nederland moest volgens ons kabinet koploper worden op het gebied van klimaat met een halvering van de CO2-uitstoot.

Toen het Nederlandse klimaatakkoord vorig jaar gepresenteerd werd, brak een storm van kritiek los.
Het akkoord leek nogal wereldvreemd: er werd bijvoorbeeld niet gesproken over kernenergie, terwijl het toch de moeite waard lijkt om daar eens over na te denken.
In plaats daarvan bleek het vol te staan met plannen voor bio-energie, windenergie, zonne-energie en waterstofenergie.
Al deze vormen van energie zijn (nog) niet efficiënt of zelfs nog volop in ontwikkeling.

En dat was nog niet alles:
De kolencentrales moesten zo snel mogelijk sluiten, Nederland moest van het gas af, alle huizen moesten geïsoleerd en liefst aan de warmtepomp, we moesten aan de elektrische auto, er moest meer belasting komen op energie…
Het land stond op zijn kop.

De kosten van al deze veranderingen zijn astronomisch en het effect is op zijn best marginaal.

Zoveel tegenstand had de regering blijkbaar niet verwacht, en momenteel zijn de politici wel geïnteresseerd in de mening van het volk: er komen namelijk verkiezingen aan.
20 maart zijn de Provinciale Statenverkiezingen en 23 mei zijn de Europese verkiezingen.
Hoe moest de regering het volk meekrijgen?
Hoe moest deze storm tot bedaren worden gebracht?

De Nederlandse klimaatspijbelaars kwamen als geroepen.

Waar komen die spijbelaars vandaan?

Het protest is begonnen in Zweden waar de 15-jarige Greta Thunberg ging spijbelen voor het klimaat.
Vervolgens mocht zij op de VN-klimaatconferentie in Katowice en bij het World Economic Forum in het Zwitserse Davos toespraken houden.
Het meisje met de vlechten was op slag wereldberoemd.

Haar actie vond navolging in België waar de 17-jarige Anuna De Wever in actie kwam.
Ook zij mocht al snel op tv komen uitleggen wat ze wilde, en alle ‘groene’ partijen – ja, zelfs koning Filip – juichten haar toe.
De klimaatmarsen werden snel populair en inmiddels lopen in België tienduizenden scholieren mee.

Het is opvallend hoe deze scholieren op het schild gehesen zijn door het establishment.
Zijn dit dan geen rebelse tieners die protesteren tegen de macht?
Het lijkt wel alsof de macht vooral erg blij is met hun protesten.

En waarom zijn de Nederlandse scholieren eigenlijk in actie gekomen?

  • Voor de bewustwording hoeven ze het niet te doen: in feite zijn de meeste Nederlanders het er wel over eens dat we de CO2-uitstoot terug moeten dringen.
  • Om de regering tot maatregelen te dwingen, hoeven ze het ook niet te doen: het ‘groenste kabinet ooit’ heeft net het klimaatakkoord aangenomen.

Tegen wie protesteren de Nederlandse klimaatspijbelaars eigenlijk?
Als iedereen het al met ze eens is, lijkt het weinig zin te hebben om naar het Malieveld te gaan.
Hoe kon het klimaatspijbelen onder deze omstandigheden zo succesvol worden?

In de media

Er is behoorlijk gepusht in de media.

Herinnert u zich nog het scholierenprotest van 1999?
Toen gingen tienduizenden scholieren naar het Binnenhof om te protesteren tegen de invoering van het studiehuis.
En waar hadden de media het vervolgens over?
Over de relletjes van een paar ADO-supporters.

Maar ja, het studiehuis was doorgedramd door Jacques Wallage en Tineke Netelenbos.
Dat project was het troetelkindje van de PvdA en daar veranderden tienduizenden scholieren helemaal niets aan.
Blijkbaar was hun mening destijds – een mening over iets waar ze dagelijks mee te maken hadden – niet relevant.
Later moest het studiehuis-concept behoorlijk afgezwakt worden omdat het in de praktijk echt niet werkte, maar dat deden de scholen zelf. De politiek erkende pas acht jaar later – na een parlementaire enquête – dat het misschien niet zo’n slim idee was geweest.

De behandeling die de scholieren van destijds kregen, was wel een heel andere dan de klimaatspijbelaars nu krijgen.
Deze scholieren kregen al een podium toen er nog nauwelijks gespijbeld werd; er werd zelfs ongeduldig gevraagd waarom de Nederlandse scholieren nog niet spijbelden voor het klimaat.
De media zocht naarstig naar spijbelaars en de 10-jarige Lilly was ineens beroemd en werd uitgebreid geïnterviewd.
Hoera! Eindelijk een spijbelaar!

Het werd voor scholieren wel erg aantrekkelijk gemaakt om voor het klimaat te gaan spijbelen.
Zeg nu zelf, twee vliegen in één klap: lekker niet naar school, en ook nog als helden geëerd worden en misschien wel op tv komen.
Zelden werd de mening van tieners zo serieus genomen.

En in diezelfde media verschenen ook steunbetuigingen van wetenschappers en beroemdheden.
Aan de beroemdheden – zoals Leonardo DiCaprio – ga ik geen woorden vuil maken. Die liften mee op elke hype en kunnen zich beter bij hun vak houden.
De wetenschappers moeten we even nader bekijken, tenslotte hebben mensen ontzag voor wetenschap en denken ze al snel dat wetenschappers meer verstand van de zaak hebben.
Wetenschappers zijn tegenwoordig vergelijkbaar met de vroegere dominee en pastoor:
die weten het beter, daar moet je naar luisteren.

Er is een lijst gepubliceerd van 351 wetenschappers die openlijk hun steun hebben uitgesproken voor de klimaatspijbelaars.
Daarvan is iets minder dan de helft hoogleraar of professor, en van deze mensen is een groot deel werkzaam in gebieden die te maken hebben met milieu en duurzaamheid.

Maar waar hebben zij eigenlijk hun steun aan betuigd?

Zij hebben hun steun betuigd aan een sympathiek initiatief van jonge mensen die zo betrokken zijn bij een schonere wereld dat ze er de straat voor op gaan.

En al die milieudeskundigheid dan?

Hun werkterrein verklaart hun betrokkenheid bij deze mars, of – als je heel cynisch bent – hun belang erbij, want als er iemand gaat verdienen aan het klimaatakkoord, zijn het wel mensen in dit vakgebied.
Maar laten we uitgaan van hun goede trouw: ze zijn gewoon betrokken burgers die sympathie hebben voor de scholieren, en die hun wetenschappelijke autoriteit hebben ingezet om de spijbelaars een steuntje in de rug te geven.
En aangezien de klimaatspijbelaars geen ingewikkelde doelen hebben die voor een leek niet te begrijpen zijn, is de steun van deze wetenschappers niet perse meer waard dan de steun van elke willekeurige burger.

Dit alles stond mij niet zo aan.
Die massale steun nog voor er überhaupt gespijbeld werd.
Die gretigheid waarmee gezocht werd naar spijbelaars.
Het enthousiasme toen er – eindelijk – meer Nederlandse scholieren wilden spijbelen voor het klimaat.
Het leek allemaal veel te goed van pas te komen voor onze politici.

En toen kreeg ik verdenkingen tegen de organisatie achter het klimaatspijbelen.

Youth for Climate

De acties worden gecoördineerd door Youth for Climate, volgens dit artikel in de Telegraaf een politiek onafhankelijke beweging die zegt dat ze politici niet gaat laten meeliften op dit jeugdige klimaatprotest.
Dat klonk als een grassroots-beweging, spontaan ontstaan bij de jongeren zelf.
Wat niet in dat spontane plaatje paste, was de snelle verheerlijking van de jonge activisten door de media en de politiek.
Waarom sprongen de media zo gretig op de klimaatspijbelaars?
Waarom kregen de spijbelaars zoveel aandacht zelfs voordat er wat meer scholieren belangstelling hadden?

Maar dat was niet het enige.

Op een mij onbekende website verscheen een artikel met als titel: Betrapt! Europese Commissie blijkt drijvende kracht achter het klimaatspijbelen.
In dat artikel stond een heel interessante link naar een document van de EU-commissie.
Titel van dat document: EU invests in the planet: ten initiatives for a modern and clean economy.

In dat document staat deze tekst, en vooral het middenstuk deed bij mij alarmbellen afgaan:

‘Het Youth for Climate Action Initiative van de Europese Commissie zal jonge mensen de kracht geven om de geest van vernieuwing en herstel aan te grijpen die het akkoord van Parijs bevat,
en om samen hun toekomst vorm te geven, over grenzen heen.
De Europese Unie heeft speciale jeugdprogramma’s die een perfect kader scheppen voor projecten gericht op actievoeren voor het klimaat.’

Youth for Climate. Het akkoord van Parijs. Speciale jeugdprogramma’s. Actievoeren voor het klimaat.
En daaronder stond dat voor Youth for Climate €40 000 000,- zou worden vrijgemaakt van 2018 tot 2020.

Was dit nu toeval?
Was er sprake van twee verschillende initiatieven met dezelfde – voor de hand liggende – naam, of was hier iets anders aan de hand?
Hoe kwamen de organisatoren van het klimaatspijbelen ineens aan die gelikte website? Werden zij gesponsord door de EU?
Waarom kwam nu ineens het klimaatspijbelen op? Was dit een opzetje van de politiek?
Er werd toch beweerd dat Youth for Climate politiek onafhankelijk was?

Ik werd ineens bang dat de werkelijkheid nog erger was dan ik al dacht.
Was het mogelijk dat deze scholieren niet alleen door onze eigen media en overheid, maar zelfs door de EU op cynische wijze misbruikt werden om draagvlak te creëren voor politieke plannen?

Financierde de EU het klimaatspijbelen?

Als je op internet de mogelijkheid oppert dat de EU achter deze protesten zit, valt half Twitter over je heen.

  • Je bent een klimaatontkenner!
  • Doe niet zo lelijk tegen die scholieren!
  • Bewijs maar eens dat de EU het ondersteunt!
  • Je hebt zeker een slechte jeugd gehad dat je zo zuur bent!
  • Je bent een samenzweringsgekkie!
  • En al zou de EU het ondersteunen, wat is daar mis mee?

De jij-bakken slaan we maar even over, maar er waren twee relevante vragen.

Ten eerste: waar is het bewijs?
Ten tweede: wat is er mis met EU-steun voor zo’n initiatief?

In eerste instantie was ik overtuigd door het EU-document: de overeenkomsten waren te groot. Bovendien heb ik weinig vertrouwen in de EU-bonzen, ik zie ze ervoor aan om dit soort protesten te coördineren en dan naderhand heel schijnheilig te roepen dat ze ‘luisteren naar het volk’.
Aan de andere kant: het kon gewoon allemaal heel toevallig zijn. De naam Youth for Climate is nogal voor de hand liggend, en de belangen van de EU-commissie en onze regering liggen wel vaker in elkaars verlengde. Het was mogelijk dat de EU dit keer vrijuit ging.

Ik wilde perse de waarheid boven tafel krijgen, want als dit wel een opzetje van de EU was, dan mocht dat niet verborgen blijven.
Voor mij is het namelijk een fiks probleem als de EU het idealisme dat in haar kraam te pas komt ruimhartig steunt en daardoor via een slinks achterweggetje de publieke opinie beïnvloedt.
Dat geldt zeker als daarvoor naïeve tieners gebruikt worden.
En als de EU dit in het verborgene zou doen, zou het nog verwerpelijker zijn, want moeilijker te herkennen voor de burgers.

En dus ging ik serieus zoeken naar de organisatie achter de klimaatspijbelaars. Ik had al geprobeerd te achterhalen wie er achter de – in mijn ogen veel te mooie – website zat, maar daar kreeg ik geen vinger achter.
Dus zocht ik nu naar interviews met Stijn Warmenhoven, de scholier die genoemd werd als initiatiefnemer. Ik had wel al wat van hem gezien, maar niet een echte uitleg over de achtergrond van de actie.

Nu vond ik wel zo’n artikel, in het Dagblad van het Noorden.
Het spontane begin van de actie zoals hij het beschreef verraste me niet, dat had ik wel verwacht. Maar ik zocht naar sponsors en adviseurs die met EU-geld de coördinatie overgenomen konden hebben, waarna de scholieren alleen nog maar het boegbeeld hoefden te zijn om het spontane karakter van de actie te verkopen.
Stijn beweerde – ook na doorvragen van de journalist – dat ze perse politiek onafhankelijk wilden blijven en dus iedereen buiten de deur hielden. Ze hadden alleen adviezen gekregen van Greenpeace en Milieudefensie.

Ik vroeg me af of die twee clubs hier namens de EU in waren gesprongen, en ik ben zelfs zover gegaan om hun jaarrekeningen na te pluizen.
Ik kon niets vinden wat daarop wees.
Bovendien stond in dit artikel nog een detail dat nieuw voor mij was: de verklaring voor de naam Youth for Climate.
Ze hadden hun actie gewoon naar de Belgische actie genoemd.

Toen viel voor mij de bodem onder mijn verdenking tegen de EU weg.
De overeenkomsten waren nu verklaarbaar, en ik besefte dat ik niet alleen onterecht de EU hiervan verdacht had, maar dat ik ook had geholpen om een vals gerucht te verspreiden.
Dat de klimaatspijbelaars misschien wel mede dankzij mij met dit gerucht in aanraking kunnen zijn gekomen.
Geen leuk moment, dat kan ik u verzekeren.

En wat dit betreft moet ik dus mijn excuses aanbieden aan iedereen die gisteren door mij op het verkeerde been is het gezet.
Ik ben absoluut geen fan van de EU, maar feiten zijn belangrijk.
Hopelijk zal het nieuws dat de EU hier geen vinger in de pap had, nu net zo snel de ronde doen als bovenstaande theorie. Ik zal in elk geval mijn verantwoordelijkheid daarin nemen.

Betekent dit nu dat ik geen bedenkingen meer heb bij het klimaatspijbelen?
Zeker wel.

Spijbelen voor het klimaatakkoord

Onze media en politiek hebben wel degelijk een bedenkelijke rol gespeeld.
De rol van de media heb ik hierboven al uitgelicht, maar de politiek gaat zeker niet vrijuit.
Onze regeringspartijen en hun medestanders in de oppositie zaten met een geweldig probleem vanwege het impopulaire klimaatakkoord, en het klimaatspijbelen is voor hen een uitkomst.

Normaal gesproken is een overheid niet zo blij met protesten; demonstraties zijn maar lastig, die maken dat beleid moet worden aangepast. Zie de reactie destijds op de tienduizenden scholieren die demonstreerden tegen het studiehuis.
Maar nu staan de politici te juichen op het malieveld.

Premier Mark Rutte vindt de betrokkenheid van de scholieren bij de klimaatmars ‘fantastisch’ en Rob Jetten en Jesse Klaver zijn al uitgebreid met de spijbelaars op de foto gegaan.
Zelfs Carla Dik-Faber van de ChristenUnie vond het nodig om zich op het Malieveld te laten filmen met de spijbelende scholieren.

Deze politici promoten het klimaatspijbelen omdat ze hopen dat al die onschuldige koppies en die ludieke spandoeken zullen zorgen dat mensen minder weerstand zullen hebben tegen de regeringsplannen.
Zeg nu zelf, je bent toch harteloos als je die betrokken jongeren hun idealisme niet gunt?
Dat is net zoiets als een jong hondje schoppen.

Het lijkt erop dat zowel de scholieren als de Nederlandse kiezers cynisch gemanipuleerd worden door de politiek.

Er wordt ingespeeld op de naïviteit en eerzucht van de scholieren:
Jullie kunnen de wereld redden! En iedereen zal naar jullie opkijken!
Welke tiener wil nu niet de gevierde held zijn die de wereld redt?

Er wordt ingespeeld op onze sentimenten:
Je wilt die jonge idealisten toch niet in de steek laten?
Welke fatsoenlijke volwassene kan daar nu ‘nee’ tegen zeggen?

En straks bij de stembus kan het allemaal net de doorslag geven, zodat dit kabinet na de Provinciale Statenverkiezingen in de Eerste Kamer genoeg bondgenoten kan vinden om het beleid erdoor te loodsen.

Ik geloof nu dat deze Youth for Climate niet rechtstreeks met de EU te maken heeft, en dat alle overeenkomsten verklaarbaar zijn.
Met enige tegenzin moet ik het opnemen voor de EU, dit keer zijn ze onschuldig.

Maar ik geloof zeker niet dat de Nederlandse politici ook zo enthousiast over maatschappelijke betrokkenheid zouden zijn als er 5500 leerlingen zouden protesteren tegen de torenhoge kosten van het klimaatakkoord.
Daarmee zouden ze zich niet op de foto laten zetten, al waren het er 55000.
Maatschappelijke betrokkenheid van scholieren wordt pas gewaardeerd als het in hun politieke kraam te pas komt.

Ik hoop van harte dat de scholieren hun idealisme niet zullen verliezen door dit schaamteloze opportunisme van onze politici.
Wat dat betreft was het ergens een opluchting dat veel spijbelaars vrolijk toegaven dat ze er vooral waren voor de lol, en niet zozeer vanwege een hevige bezorgdheid over het klimaat.

Ook tieners kunnen opportunistisch zijn, maar zij doen er tenminste niemand kwaad mee.

Vond je dit artikel goed? steun de auteur via Blendle

2 comments

  1. Wie zegt dat dat spul in Belgie NIET is aangestuurd door EU, die zetelt toevallig in Belgie. Niet te controleren dus maar wel erg voor de hand liggend. En dan die Stijn Warmenhoven met zijn achtergrond, duidelijk zijn eerste publieke optreden als toekomstig belangrijk Nederlander en EU-politicus. Zoek maar eens op de familienaam, je weet niet wat je ziet.

    Drie adressen met die naam Voorhout Den Haag, verder nergens, die volgens overlevering model heeft gestaan voor de beroemde boulevard Unter den Linden in Berlijn. Een huis dat daar te koop staat moet 2,5 miljoen opleveren. De leden van die familie werken bij oude, beroemde bedrijven, Stijn en Gudde en Bloomberg, of hebben een jachthaven, voor de hand liggend in dat milieu.

    Oude macht en goed genetwerkt, en die zouden geen contacten met de EU hebben? Het geld van de EU hebben ze er niet direct bij nodig, maar dat type mensen haalt overal geld waar wat te halen valt, nodig of niet. Dat is waarom ze rijk BLIJVEN, nietwaar.

    1. Hahaha, jij kan ook niet googelen. Cursusje kopen? Kost weinig.

      Stijn zijn Papa is huisarts in de bomenbuurt, geen goedkope, maar zeker ook geen dure buurt. Dus je hele prutsreactie valt al bij de eerste alinea uit elkaar. Maar goed, wat kun je verwachten van iemand die achter zijn computertje zeik-reacties gaat plaatsen op berichten van jongeren die zich wel ergens voor durven inzetten, lafaard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.