Read Time27 Minute, 33 Second

Samenvatting
Wat zal ik eens schrijven? Ik weet werkelijk niet waar ik moet beginnen. Dit is zo’n fijne auto om dagelijks in te rijden dat ik een Ferrari er doodleuk voor zou laten staan. Zelfs cameraman Joey uit Alphen a/d Rijn (die als hobby driften heeft) met mij mee reed was zwaar onder de indruk van deze Peugeot 508 SW Blue Lease GT HYbrid 225 e-EAT8 zoals deze auto voluit heet. Hij was met mij meegereden voor een rondje over het Space Business Park omdat we daar een keer willen gaan filmen. Ik ben echt helemaal tot het uiterste gegaan en heb de Peugeot 508 SW dan ook zwaar op de grens gereden. Het is altijd leuk om uit de mond van iemand doe goed kan autorijden te horen dat hij zwaar onder de indruk is. Maar niet alleen Joey was onder de indruk want Bas van Autobeklederij v/d Werf riep al zijn medewerkers naar buiten om het fraaie interieur te bewonderen van deze Peugeot 508 SW. En ja die is zeer fraai en al helemaal voor een auto in deze prijsklasse. Mocht je genoeg geld over hebben voor een fraaie Stationwagon dan raad ik je deze Peugeot 508 SW ten zeerste aan boven alle andere Stationwagons die er te koop zijn. Alles klopt aan deze auto, fraai design, zeer fraai interieur, steengoede audio, belachelijk goede wegligging (dankzij de ZR-banden), grote bagageruimte en een perfecte zit. Als ze die Li-ion accu nou ook nog geconditioneerd maken dan is tie helemaal af. Vergeleken met een Audi/BMW/Mercedes-Stationwagon is deze auto een koopje.

Plus: i-Cockpit – Kleine stuur – Stuurgevoel – Vering/demping – Wegligging – Zit
Superplus: Focal Audio

Min: Actieradius bij lage buitentemperaturen – Schakelpaddles zitten vast op de stuurkolom

Testverslag
Als ik alle Stationwagons op een rijtje zet dan is deze Peugeot 508 SW (in dit geval de HYbrid) voor mij de torenhoge favoriet. Het is gewoon alles aan deze auto, de mooie lijnen, het fraaie interieur, de sublieme Focal audio, de coole verlichting, de i-Cockpit en het allermooiste vind ik het minimale aantal knopjes op de midden-console en het dashboard. En de knopjes die er zitten zijn erg mooi zoals de pianotoetsen onder het centrale display. Peugeot is er in geslaagd een nieuwe lijn auto’s neer te zetten die eruit springen helemaal ten opzichte van de oer-conservatieve supersaaie Duitsers. Ik zag net een foto van de nieuwe BMW 4-serie, mama mia wat is die grille lelijk zeg echt hilarisch gewoon. Dat BMW serieus denkt dat er automobilisten zijn die dit mooi vinden, waha! Dit is zo verschrikkelijk fout en iedereen in Europa weet dat BMW dit alleen maar doet voor de Chinese markt. Hebben we dat corona-virus van ze gekregen gaan we nog luisteren naar die lui ook naar wat zij mooi vinden. Wat ben ik toch zielsblij dat de Fransen een eigenwijs volkje zijn die niet naar die dictatoriale idiote Chinezen luisteren. Man, man wat is dat toch een verschrikkelijk fout land met doodenge leiders. Zo dat moest er even uit en dan gaan we nu heerlijk rijden in een fantastisch fijne Stationwagon zoals geen andere. Ik vertrok met een volle Li-ion accu die op het kleine display tussen de tellers wordt weer gegeven als 8 kleine blokjes. Ik moest de rijmodus overigens na het starten zelf in Electric zetten (niet altijd bleek later) want hij startte op in Hybrid en verder zijn er nog de rijmodi Comfort en Sport. Ik was benieuwd of ik net als met de Opel Grandland X HYbrid4 mijn huisadres in Leiden zou halen op één volle Li-ion acculading. Theoretisch zou het moeten kunnen maar ja door de Schaapscheerderskou was de temperatuur binnen één dag gekelderd van 23 graden naar maar net rond de 10 graden. En ja als je een auto dan niet over een geconditioneerd accupakket beschikt dan stort de elektrische actieradius volledig in elkaar. Volgens de online brochure zou deze Peugeot 508 SW Blue Lease GT HYbrid 225 e-EAT8 een elektrische actieradius moeten hebben 50-54 km. Ik vrees dat ik dat met deze lage buitentemperatuur van slechts 12 graden Celsius niet ga halen.
Ik vertrok met goede hoop dat ik Leiden zou gaan halen of in ieder geval bijna. Ik besloot dezelfde weg terug te rijden als ik gekomen was op mijn kleine motorfiets. Omdat ik op de terugweg altijd vergeet welke weg ik nou in moet rijden in Amstelveen heb ik mijn huisadres maar even ingevoerd op de NavSat. Geen idee waarom dat zo is maar de heenweg is nooit een probleem, dat is toch raar of niet dan? De snelheden onderweg lopen uiteen van 30-50-60-70-80 km/u en het grootste deel ervan is 50-60 km/u. Na het wegrijden heb ik de subliem zittende elektrisch verstelbare bestuurdersstoel in de juiste stand gezet. Het lekker kleine stuur afstellen is doodeenvoudig want die is alleen in hoogte verstelbaar en kijk je sowieso altijd overheen echt geniaal verzonnen dit. De mooie grote spiegels afstellen was ook zo gepiept en zo reed ik perfect in positie zittend richting de J.C. Arena. Ik nam de 180-gradenbocht met een lekker vaartje en dat voelde werkelijk perfect aan. Ik had nog geen idee welke maat velg en welk merk banden deze Peugeot 508 SW Blue Lease GT HYbrid 225 e-EAT8 heeft maar dat zie ik wel als ik thuis ben. Bij de stoplichten reed ik dus rechtdoor richting Ouderkerk a/d Amstel in plaats van de A2 zoals ik normaal gesproken altijd doe. Na Ouderkerk a/d Amstel moest ik een heel kort stukje over de A9 en er meteen weer af in Amstelveen. Het afremmen op de afrit deed ik in de B(rake)-stand en dat werkt perfect, in wezen hoef je als goed anticipeert zelden en slechts kort op het rempedaal te trappen. Omdat ik niemand voor mij had staan bij het stoplicht heb ik de SET-knop ingedrukt waarna ik stilstond op de automatische rem van het ACC. De ingestelde snelheid staat dan altijd op 30 km/u maar die kon ik dus heel fijn stilstaand opplussen naar 50 km/u. Een tikje tegen het gaspedaal is dan genoeg om ‘m automatisch naar 50 km/u te laten accelereren. In het begin lijkt het even langzaam te gaan maar zodra de auto op gang komt gaat het ineens snel.

Steeds een blokje minder
Onderweg begon ik te rekenen hoeveel kilometer ik gereden had gedeeld door het aantal blokjes en toen zag ik al dat het heel erg krap zou gaan worden. Na het Amsterdamse Bos reed ik over de Ringvaart richting Schiphol-Rijk. De kortste weg binnendoor naar huis loopt via Rijsenhout met zijn 1.000-drempelweg dus op naar de verkeersdrempels. Ik reed met 40 km/u over de eerste verkeersdrempel heen en dat voelde zeer comfortabel aan. In de rijmodus Electric staat de elektronische demping dus ingesteld op Comfortabel net als in de rijmodus Comfort. Ik ga er vanuit dat in de rijmodus Hybrid de elektronische demping op Normaal staat en in de rijmodus Sport op Sportief. Maar dat test ik nog wel even uit de komende week want nu moet ik in de stand Electric blijven rijden anders verpest ik mijn zuinigheidsrit importeur -> huis. Op de volgende snelheidsbrekers en verkeersdrempels voerde ik de snelheid iets op maar nooit harder dan 60 km/u. Voor de Leimuiderbrug sloeg ik linksaf onder de brug door zodat ik lekker ‘zuinig’ (lees: langzamer = 30-50 km/u) kon blijven rijden want op de provinciale weg is de maximum snelheid 80 km/u. Na Roelofarendsveen ben ik via Oud Ade naar Leiden gereden ook weer vanwege de lagere snelheid. Vlakbij de LOI aangekomen werd het toch wel heel erg krap met nog maar 1 blokje op het display. Op de Schipholweg sloeg de verbrandingsmotor (oranje op het display) dan eindelijk aan met exact 43 km op de tripmeter. Gezien de lage buitentemperatuur klopt dat wel want 50 – 15 procent aftrek vanwege de kou = 43,5 km dus dat klopt heel aardig. Ik heb expres 50 km gekozen van de opgegeven 50-54 km elektrische actieradius omdat deze testauto 18-inch Michelin Pilot Sport 4 ZR-banden heeft oftewel plakbanden = meer rolweerstand. De laatste 5 km naar huis reed in de rijmodus Hybrid verder en in de stationstunnel sloeg de verbrandingsmotor weer uit en daarna nog maar één keer kort aan. Dus ondanks de lege Li-ion accu heb ik tijdens de rit van de importeur naar huis slechts een paar druppels benzine verbruikt. Mooi toch… Toen ik de Peugeot 508 SW HYbrid met zijn volledig lege Li-ion aan de oplaadpaal hing en de auto afsloot zag ik op het display tussen de tellers de oplaadtijd aftellen van 10u naar 2u40 dus dat is heel erg netjes te noemen voor een 11,5 kWh Li-ion accu.
Donderdagavond zou ik op bezoek gaan bij Joey in Alphen a/d Rijn in verband met het maken van filmpjes voor Autotesten.nl want die gast is gewoon goed. Ik vertrok met een volle Li-ion accu en was benieuwd hoe ver ik zou komen met snelheden van 50 en meest 100 km/u. De oprit naar de A4 ging heerlijk achter een Seat Leon FR die mij probeerde los te rijden maar dat lukte hem werkelijk van geen kanten. Die Seat Leon FR weegt ruim 535 kg minder en heeft dan wel maar 180 Pk/250 Nm maar elektrisch rijdend heb ik maar 110 Pk/320 Nm tot mijn beschikking (benzinemotor 181 Pk/300Nm – gecombineerd 225 Pk/360 Nm) met mijn 1.790 kg droog aan de haak. Maar ja die 18-inch Michelin Pilot Sport 4 ZR-banden hebben dan ook een werkelijk waanzinnige grip. Dit zijn niet de standaard R-banden maar goed als bandenfetisjist (échte motorrijders zijn allemaal bandenfetisjisten) was ik uiteraard heel erg blij met deze fantastische ZR-banden. Naar de N11 rijdend reed er niemand voor of naast mij en kon ik dus heel mooi hard en strak langs de vangrail sturen en daarna heel hard naar binnen snijden. Het is onvoorstelbaar zoveel druk als je op deze banden kunt zetten en dan heeft deze Stationwagon ook nog eens het voordeel van iets grotere lengte en de gunstiger gewichtsverdeling (maar 26 kg meer) waardoor de balans in zijn geheel mooier is.
Berline=Sedan – Lengte: 4.750 – Wielbasis: 2.793 – Gewicht :1.764 kg
SW=Stationwagon – Lengte: 4.778 – Wielbasis: 2.793 – Gewicht: 1.790 kg
Na een lang stuk rechtdoor ben ik bij de Hoogvliet-rotonde linksaf geslagen en via Avifauna naar Joey gereden, dat is de kortste en snelste weg. Het was intussen gaan regenen en dat is altijd leuk als ik aan het testen ben.

Op naar het SBP
De Li-ion accu was duidelijk sneller aan het leeglopen zag ik, en samen met Joey op weg naar Katwijk aan Zee hield ie het vlak voor de Heineken-kruising bij een stand van 32 km voor gezien en sloeg de verbrandingsmotor aan. Omdat ik nu toch benzine ging verbruiken heb ik voor de oprit van de N11 naar de A4 de rijmodus Sport maar ingeschakeld. Eens even kijken hoe de wegligging is met beide motoren (benzinemotor + elektromotor) aan en dus 225 Pk/350 Nm op het asfalt wegduwend. Tot mijn grote verrassing vliegt deze HYbrid-versie van de Peugeot 508 SW er harder vandoor dan ik verwacht had. Niet zo gek als je bedenkt dat deze HYbrid-versie ruim 60 Nm meer koppel heeft dan de 225 Pk-benzineversie en dat de elektromotor met name onderin een extra zet vooruit geeft. Ik vloog heerlijk met piepende banden door de haakse linkerbocht waarna het gas er vol op ging in de lange flauwe afknijpende rechter-opritbocht. Onder het viaduct van de N206 door hield ik de vaart er lekker in en vloog lekker hard en strak de rotonde op en af. Het rijden in de rijmodus Sport valt me absoluut niet tegen maar veel eerder mee want ja het blijft toch ruim meer dan 1.900 kg met mij en Joey in deze auto. De rit naar het Space Business Park is een moetje want 50 km/u en weinig bochten. Bij Katwijk-Binnen aangekomen vertelde ik Joey alvast aan welke camerapunten ik had gedacht en dat we twee rondjes zouden doen dan konden we tijdens het tweede rondje even stil gaan staan bij de camerapunten en die bespreken. Voor de afrit Klei-Oost zei ik tegen Joey dat het ESP/TRC van deze Peugeot 508 SW HYbrid helaas niet uitgezet kan worden. Maar zei ik er ook meteen bij dat als je dergelijke auto’s (= Citroën, Opel, Peugeot, Renault) waarbij niets uitgezet kan worden heel precies op de grens rijdt je dan toch best lol kunt hebben. Ik liet hem dat meteen zien in de afritbocht naar Klei-Oost uiteraard in de rijmodus Sport wat inhoudt dat de elektronische demping (=Active Suspension Control) ook in de stand Sport staat. Wel zo lekker in de bochten, op de rotondes en verkeersdrempels + snelheidsbrekers. Wel is het zo dat je met een langere auto (en ook omdat het een Stationwagon is) zoals deze, én vanwege de sportieve demping, minder last hebt van een onderstel dat voor je gevoel om zijn as wil draaien op het punt waar deze bocht hard afknijpt.
Aan de andere kant van de N206 aangekomen was het op de rotonde redelijk druk maar het SBP oprijdend werd het weer rustig. De eerste haakse rechterbocht nam ik mooi op de grens rijdend zonder ingrijpen. In de flauwe linkerbocht gaf ik stevig gas waarna ik de Peugeot 508 SW HYbrid ongenadig hard de vrachtwagenparkeerplaats opsmeet. Uiteraard gingen alle alarmbellen af en gleed de Peugeot 508 SW HYbrid met data typische rare bromgeluid opzij naar rechts. Heel even wachten tot alle systemen weer op groen stonden en ik kon weer verder rijden. De links-rechts-combinatie ging perfect op de grens rijdend met licht doorspinnende voorwielen. Voor de lage verkeersdrempel heb ik de rijmodus even kort in Comfort gezet om Joey te laten voelen hoe anders dat aanvoelt ten opzicht van Sport. Daarna heb ik de rijmodus weer snel in Sport gezet voor de haakse rechterbocht met verkeersdrempel ervoor. Ik gaf stevig gas voor de bocht en liet middenin de bocht het gas los waardoor het binnenste achterwiel iets van het asfalt zou moeten liften. Bij deze auto zal dat echter minimaal geweest (zo voelde het ook) zijn vanwege de sportieve demping en de forse lengte. Op naar de hoge verkeersdrempel en die voelde werkelijk perfect aan maarrr gek genoeg anders dan in de Peugeot 508 Berline de sedan dus. De Peugeot 508 Berline voelde in de rijmodus Sport duidelijk nog sportiever aan, moet ook wel want in die auto ben ik (op een hele stille weg) met 150 km/u over een verkeersdrempel heen geknald en ja dat was waanzinnig gaaf. Voor de allerhoogste verkeersdrempel remde ik even heel kort heel hard en vloog er daarna heel mooi overheen om hard te landen en na het uitdempen plankgas de rotonde op en af te rijden en fantastisch mooi door de blinde rechterbocht heen te knallen. Joey zei dat hij zwaar onder de indruk was van de Peugeot 508 SW HYbrid, dit had hij absoluut niet verwacht. Best leuk om eens iemand mee te nemen die kan bevestigen dat wat ik vind geen loos gezwam is van de een of andere idioot die voor autojournalist speelt.

Tschuß 300 Pk!
De noordelijke oprit naar de N206 ging heerlijk en ook nu weer was Joey verrast over het totale gebrek aan onrust in het onderstel. Op naar de opritbocht bij ‘t Heen om even lekker te trappen want flipperen is er niet bij met de schakelflippers vast aan de stuurkolom. Dat vind ik dan toch wel weer erg jammer eerlijk gezegd, zo’n fijne auto hoort gewoon met het stuur meedraaiende schakelflippers te hebben. Op het Space Business Park mis je die niet persé maar in een fraaie opritbocht als deze mis ik ze juist wel weer. Door de extra elektromotor is het koppel helemaal onderin lekker krachtig wat zorgt voor een heerlijke krachtsexplosie. Heel rustig op de apex van de bocht afrijdend reed ik zo lang mogelijk rechtdoor en stuurde heel hard scherp in nadat ik plankgas had gegeven. De Peugeot 508 SW HYbrid vloog er vandoor en knalde met constant piepende banden door de opritbocht heen. Door de ZR-banden bleef ik superstrak zonder enige vorm van uitbreken heel mooi en met groot gemak langs de witte lijn rijden. Omdat we ruim op tijd waren ben ik ook nog even over de rotonde en door de S-bocht naast voormalig MarineVliegkamp Valkenburg gereden. Ook dat ging weer keistrak en ik wou dat ik er bij wijze van spreken met dubbele snelheid doorheen was gereden. Toch nog maar even de mooie S-bocht onder de N206 door waar ik een keer rechtdoor was geschoten verteld ik aan Joey. Dat moet diesel geweest zijn dat kan niet anders want die Citroën die ik aan het testen was gleed gewoon rechtdoor de oprijlaan van een huis op middenin die bocht. Daarna ben ik via de N206 richting de A4 gereden waar ik even heerlijk door de opritbocht de A4/N11 ben opgereden. Ik reed de Peugeot 508 SW echt volledig op de limiet en Joey moest lachen hoe snel de auto die voor de opritbocht nog naast mij reed razend snel in de rechter zijspiegel verdween. In de S-bocht naar de N11 reed ik strak langs de vangrail en zette goed druk op de banden in het tweede deel van de S.
Daarna was het ruim 8 kilometer tot de Hoogvlietkruising waar ik bij het rode stoplicht voor linksaf vooraan rechts naast een Opel Grandland X kwam te staan. De Opel Grandland X had dus de binnenbocht en ik de buitenbocht. De bestuurder daarvan reageerde nogal nerveus en ik zag dat hij net als ik duidelijk zin had in een stoplichtsprintje. Omdat ik de stoplichtenloop hier goed ken wist ik precies wanneer het stoplicht op groen zou springen. Bij groen spoot de Opel Grandland X er vandoor maar omdat ik het gas er vol ophield in de bocht haalde ik hem alsnog in. Het asfalt was namelijk nat en omdat de bestuurder van de Opel Grandland X een fractie van een seconde van het gas afging had ik ‘m te pakken. Een leuk moment vooral omdat ik na de bocht zag dat het om een HYbrid 4-versie ging die met 300 Pk niet alleen ruim 75 Pk meer vermogen heeft dan de Peugeot 508 SW HYbrid maar ook nog eens vierwielaandrijving. Het was maar goed dat ik vlak hiervoor een rondje SBP had gedaan want daardoor wist ik hoe absurd goed de grip van de 18-inch Michelin Pilot Sport 4 banden is (ook op nat asfalt) anders had ik dit écht niet geDaan. Na deze actie wist ik het zeker, deze Peugeot 508 SW HYbrid is van alle voorwielaangedreven Stationwagons misschien wel de allerbeste voor deze prijs. Ik heb nog wat zitten zoeken op de Audi A4/A6 Avant maar daar betaal je zulke absurde bedragen voor alle extra’s dat is gewoon ronduit onbeschoft. En in plaats van een mooi minimalistisch interieur word je in beide Audi’s ook nog eens getrakteerd op een overdaad aan informatie (o.a. een display teveel) en ik vind vooral de i-Cockpit en het interieur van de Peugeot 508 SW gewoon écht mooier dan die van de absurd dure Audi’s. En niet alleen ik maar ook Bas van autobeklederij v/d Werf en die heeft er verstand van!

Even tanken
Na terugkomst in Leiden besloot ik te gaan tanken want ik wilde wel eens weten wat het verbruik zou zijn na 183 km een paar maal wat stekkeren en zeer sportief in de rijmodus Sport over het SBP knallen en weer terug naar Joey en naar huis op de benzinemotor. Het verbruik viel mij heel erg mee want met 183 km op de tripmeter bleek ik 5,5 ltr E5 verbruikt te hebben en dat = 1:33,3. Kijk daar ga je toch van glimlachen, zoveel mogelijk stekkeren en af en toe stevig gas geven resulteert dus nog steeds in een laag verbruik. Daarna besloot ik alleen nog maar te stekkeren – en dat viel nog niet mee verdorie! – om te kijken waar ik op uit zou komen met 500+ km elektrisch rijden. Best wel idioot eigenlijk ik had nog maar amper één werkdag in deze auto gereden en ik had het gevoel alsof ik ‘m al van achterband van tot voorband had getest. Nee niet van achterbumper tot voorbumper want auto’s hebben helaas geen bumpers meer zoals vroeger. Tegenwoordig is je auto meteen stuk of heb je een kras of schaafplek in de lak van je auto. De volgende dag was ik nog steeds vrij vanwege de corona-crisis en dus ben ik eerst gaan zwemmen en daarna de Samsonite kofferset gaan fotograferen. Er paste behoorlijk wat in dus ondanks de Li-ion accu is de bagageruimte meer dan behoorlijk te noemen.

Samsonite kofferset
Met hoedenplank: 3×70-liter + 33-liter + 13-liter
Zonder hoedenplank: 3×70-liter + 3×33-liter + 2×13-liter

De volgende dag kon ik dan eindelijk aan mijn lange serie stekkerritten beginnen want ik moest en zou ruim boven de 1:100 gaan scoren had ik besloten. Mijn ritje naar werk op vrijdag stapte ik in de Peugeot 508 SW HYbrid met een volle Li-ion accu. De buitentemperatuur was slechts 12 graden Celsius dus dat schoot nou niet bepaald op. De Li-ion accu is niet geconditioneerd dus ik ga die 47 km vast en zeker niet redden op één volle Li-ion accu. Aan de ene kant vond ik het wel lekker dat ik een paar koude dagen had want dat is alleen maar goed voor een uitgebreide reeks testresultaten. Ik ben uiteraard via de drempelweg door het Wassenaarse Bos naar werk gereden. Ik kon heel erg duidelijk het verschil voelen tussen de comfortabele en de sportieve stand van de elektronische demping. In de sportieve stand kun je een stuk harder zonder harde boink-geluiden over de snelheidsbrekers en verkeersdrempels heen rijden. Nadeel is dan weer wel dat ik ‘m even kort in de rijmodus Sport moest zetten en dan slaat de benzinemotor altijd aan. Het zou mooier zijn als je net zoals bij Renault alles (motortuning – elektronische demping – stuurbekrachtiging) apart in kunt stellen. Misschien iets voor het vernieuwde model? Ik heb uiteraard zoveel mogelijk op de Adaptive Cruise Control gereden en ik moet zeggen dat het prima te doen is zonder het gaspedaal aan te raken. Het automatisch afremmen en versnellen doet deze Peugeot 508 SW HYbrid best goed dus ja pluimpje namens mij. Wat betreft de afstand tot de voorligger, de minimumsnelheid etcetera het volgende.
– Afstand tot de voorligger wordt weergegeven in: Dichtb. – Normaal – Ver
– Minimum snelheid: 30 km/u
– Het ACC zet de auto volledig stil achter de voorligger
– RES-knop stilstaand indrukken is het ACC op de reeds ingestelde snelheid vastzetten
– SET-knop stilstaand indrukken is het ACC op 30 km/u vastzetten, je kunt de snelheid wel verhogen met de RES-knop
Na het parkeren voor mijn werk op de heenweg zag ik al dat ik het niet zou gaan redden tot aan huis op één volle acculading. De tripmeter stond op 38 km toen de benzinemotor aansloeg en de rijmodus automatisch overschakelde van Electric naar Hybrid. De snelheden op mijn route zijn 30/50/60/70 km/u. Op zaterdag ben ik gaan zwemmen zoals altijd en ik ben nog even naar Hans van Wijk motoren in Zoetermeer gereden om nieuwe zomerhandschoenen te kopen. Dit keer kwam ik uit op maar 32 km maar dat kwam omdat een groot deel van de route 80 km/u is en inderdaad was ook nu de buitentemperatuur weer laag. Op de terugweg ben ik even lekker hard en strak over de rotonde gereden bij de Silver Dome. De g-krachten zijn hier erg hoog door de grote radius van deze superrotonde maar die 18-inch Michelin Pilot Sport 4 banden hebben een ronduit belachelijk goede grip. Ik las vlak na de test dat Donkervoort een bijna geheel van koolstofvezel gemaakte auto (95 procent maar liefst!) heeft ontworpen die slechts 680 kg weegt, 415 Pk vermogen heeft en door de speciale banden 2G aan kan. Je nekspieren krijgen het dus stevig te verduren als je een potje sportief gaat sturen in deze auto. Maar als ik moet kiezen dan kies ik toch altijd voor de motor want plat door de bocht gaan en je steppies aan de grond rijden of met je knietje over het asfalt sliden daar kan werkelijk niets maar dan ook helemaal niets tegenop. Jep zelfs deze Donkervoort niet!

Leidschendam
Zondag ben ik eerst sfeerfoto’s gaan maken in Leidschendam waar ik al een behoorlijke tijd niet meer was geweest. Door de snel wisselende wolkenluchten zijn de foto’s divers geworden en je zou niet zeggen dat ze binnen amper een half uur na elkaar genomen zijn. En dat ook nog eens binnen een straal van amper één kilometer. Na de foto’s ben ik via Voorschoten naar het zwembad gereden en ook nu kwam ik maar tot een afstand van 32 km op de tripmeter. Gaat het me überhaupt nog een keer lukken om op en neer naar werk te rijden op een volle Li-ion accu? In de middag besloot ik een snelwegzuinigheidsrit te doen op een volle Li-ion accu maar dit keer besloot ik direct vanaf de oplaadpaal te starten in de hoop dat een opgewarmde Li-ion accu de actieradius wat zou vergroten. Het was niet al te druk op de weg en ik was benieuwd hoe ver ik zou komen met 100 km/u constant op de Adaptive Cruise Control. Het rijden ging erg lekker en ik kon heel mooi een vrijwel constante snelheid aanhouden op de A44. Omdat ik zag dat ik Hoofddorp heen en weer absoluut niet zou gaan redden besloot ik bij Leimuiden de afrit te nemen en aan de andere kant de A44 weer op te rijden. Deze afrit kun je met een belachelijk hoge snelheid nemen en helemaal in een auto met plakbanden zoals deze Peugeot 508 SW. Op de afrit reed er nog iemand vlak achter mij maar toen ik gas gaf in de afritbocht leek die auto wel heel hard achteruit te rijden zo absurd hard vloog ik door die 180-graden afritbocht heen. Dit is of beter gezegd voelt bijna net zo leuk als motorrijden. Ik reed weer terug naar Leiden en tot mijn grote verbazing sprong de benzinemotor pas aan bij een afstand van 38 km op de tripmeter. Ik reed harder dan alle andere elektrische ritten tot nu toe en kwam nog bijna op 40 km verdorie bij een buitentemperatuur van 17 graden Celsius. Maar ja ik moest en zou toch een keer in de buurt van die 50 km elektrische actieradius komen verdorie. Zou het me maandag dan eindelijk wel gaan lukken??? Ik ben zo ongelofelijk netjes naar mijn werk gereden en heb zo min mogelijk geremd beter dan dit bestaat gewoon niet. Terug ben ik via het bruggetje bij Duindigt het Wassenaarse Bos ingedoken waar het lekker rustig was en ik dus heel netjes en zuinig kon rijden. Het was echt billen knijpen de laatste 10 kilometer maar ik wilde het persé halen hoe dan ook. Ik had ongelofelijke mazzel dat het op de binnendoor wegen in Wassenaar erg rustig was. Blokje na blokje zag ik verdwijnen totdat ik nog maar 1 blokje over had vlakbij huis. Zou ik het halen? Geloof het of niet maar 50 meter van de oplaadpaal sloeg de benzinemotor aan dus ik had het op een haar na gehaald. Er stond 47 km op de tripmeter dus met iets warmer weer moet die 50-54 km hoe dan ook mogelijk zijn.
De volgende dag ben ik het toch weer gaan proberen want ik moest en zou die 50 km halen op één volle Li-ion accu. Ik heb exact dezelfde route als maandag gereden dus dat is wel zo netjes vanwege de reproduceerbaarheid. Het grote voordeel voor mij was dat het precies die dag warmer was dan alle dagen ervoor dus ik had met een bijna optimale (ochtend) en een optimale (middag) bedrijfstemperatuur van de Li-ion accu te maken. Het was die dag 18 (ochtend) tot 23 graden (middag) Celsius. Als ik met 4-5 blokjes op school zou arriveren dan zou wist ik zeker dat ik het zou gaan halen geen twijfel mogelijk. Na een billenknijpende rit arriveerde ik met 5 blokjes alvast aan de overkant van de weg geparkeerd bij mijn werk. De terugweg zou dus spannend worden en ik reed dan ook kraaknetjes naar huis. Het 5de blokje verdween minder snel na het wegrijden dan ik gedacht had. Bovendien is de terugweg korter dan de heenweg dus dat helpt in ieder geval ook weer mee. Eenmaal in Wassenaar aanbeland wist ik zeker dat ik het zou gaan redden. Beter nog toen ik bij huis aankwam had ik zelfs nog een blokje over dus ik ben nog maar even wat rond gaan rijden totdat bij 50 km exact de benzinemotor aansprong. Jiha ik heb het dan toch gehaald! Eenmaal in de stand Hybrid ontdekte ik dat je bij deze auto hetzelfde trucje uit kunt halen als bij de Toyota Prius. Als de benzinemotor aanslaat en je geeft wat gas bij en laat vervolgens het gas los en geeft weer gas valt de benzinemotor uit en rij je weer elektrisch. Handig om te weten want zo kan je het elektrisch rijden behoorlijk oprekken tot je weer bij een volgende oplaadpaal bent beland. Uiteraard geldt dat niet voor de snelweg want dan ligt de snelheid te hoog. De Toyota Prius kon dit grapje tot en met 70 km/u maar ik ben totaal vergeten te testen tot welke snelheid de Peugeot 508 SW HYbrid het kan. Dom en niets voor mij ik weet het maar ik vergeet ook soms wel eens wat. Wat ik trouwens niet vergeten ben maar wel bijna zou vergeten op te schrijven zijn de remmen die ik altijd even test. Dat doe ik altijd door A een noodstop te maken en B op de afrit Leiden-Zuid in de slinger aan het einde van de afrit met hoge snelheid heel erg hard kort af te remmen. Het onderstel krijgt het dan niet alleen zwaar te verduren maar de remmen ook. Beide acties volbracht de Peugeot 508 SW HYbrid met een uitstekend resultaat ondanks het forse extra gewicht van 300 kilogram ten opzichte van de gewone versie.

Hilarisch
De volgende dag was het weer een stuk kouder en haalde ik dan ook maar 40 km op één volle Li-ion accu. Dus grof weg kun je zeggen dat je in de lente-zomer-herfst 40 tot 52 km elektrische actieradius haalbaar is. In de winter zal dat uiteraard minder zijn maar ja dat heb ik dus niet kunnen testen helaas. Donderdag moest de Peugeot 508 SW weer terug naar de importeur in Amsterdam en dat leverde nog een totaal hilarische foto op maar daarover later meer. Ik ben niet terug gereden over Amsterdam maar via Leimuiden -> Rijsenhout -> Schiphol-Rijk waar ik de auto ook even afgetankt heb omdat de tripmeter op exact 600 km stond. Ik hoefde slechts 2 liter benzine te tanken wat neerkomt op een verbruik van 1:300 exact. Zo zie je maar weer dat stekkeren-stekkeren-en-nog-eens-stekkeren loont want daardoor kan iemand zoals ik met deze auto op een benzineverbruik uitkomen van slechts 8-10 liter per maand. Vlak daarvoor heb ik trouwens nog even een test gedaan in de rijmodus Sport. Ik heb daarvoor een speciale testweg die doodstil is waardoor ik even ongezien dingen kan doen die ik normaal gesproken nooit zou doen. Maar ja ik wilde het gewoon weten want het zegt veel zo niet alles over die uitmuntende wegligging van deze auto. Ik ben dus met schrik niet 140 km/u over een snelheidsbreker heen gereden. Om dat te durven moet je A heel erg veel vertrouwen hebben in die auto en B het feit dat het kan met zo’n doodgewone auto zegt veel over de onvoorstelbare vooruitgang die de auto-industrie heeft geboekt op het gebied van vering/demping. Het ging zo makkelijk dat ik bijna zoiets had van…. ach laat ook maar. Eenmaal in de buurt van het Amsterdamse Bos heb ik de NavSat aangezet want het laatste stuk binnendoor vergis ik me heel soms nog wel eens. Vraag me niet waarom maar het overkomt me gewoon. En toen zag ik iets raars op het display want door het enorme aantal oplaadpalen in Amsterdam kon ik door de icoontjes van de tientallen oplaadpalen de blauw aangegeven route niet meer zien op het display. Ik heb er maar een foto van gemaakt want het was echt totaal hilarisch.Vond je dit artikel goed? Steun de auteur via Backme

0 0
Daan Van der Keur

Written by Daan van der Keur

Fanatiek motorrijder/reiziger, bezig aan zijn 4de leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.