Read Time2 Minute, 31 Second

De druk op Nederland neemt steeds verder toe om toch in te stemmen met de Eurobonds. Door ze heel dramatisch nu coronabonds te noemen hopen de zuidelijke Europese landen en hun geestverwanten hier op de emotie in te spelen, maar in werkelijkheid gaat het gewoon over het overnemen van hun staatsschuld. Iets dat niets met het verschrikkelijk virus en de gevolgen daarvan te maken heeft. Neem nou Italië, dat land heeft er gewoon een potje van gemaakt. Niet de afgelopen maanden, maar de afgelopen decennia. Het is een puinhoop op een berg schulden. De EU en aanverwante organisaties pompten al tientallen jaren geld in het arme zuiden. Het heeft die landen nooit op het idee gebracht eens hun huishoudboekje op orde te brengen. Nu moeten we ook nog eens mede-verantwoordelijk worden voor hun mismanagement. En als we niet hun schulden op ons nemen zijn we asociaal en niet solidair. Het is alsof je alcoholistische buurman al zijn geld aan bier uitgeeft, maar jou het kwalijk neemt dat je niet eten voor hem koopt en zijn huurschuld overneemt.

Uit alle hoeken en gaten komen nu “deskundigen” die zeggen dat we zuinig zijn. Maar dan in de negatieve zin van het woord. Wij laten de Italianen afdorren, terwijl we zelf op een enorme berg met geld zitten. Tenminste, zo wordt het geschetst. Dat wij een van de hardst getroffen landen in de corona-crisis zijn doet er blijkbaar niet toe. Dat wij twee miljard inleggen in een EU-noodfonds en er maar 25 miljoen van terugkrijgen ook niet. Solidariteit in de EU betekent dus dat wij geld overmaken van het noorden naar het zuiden. En als je na al die miljarden ook niet nog eens verantwoordelijk wil zijn voor een door wanbeleid opgebouwde staatsschuld ben je zuinig en asociaal. Dat ze vinden dat dit aantoont dat de EU mislukt is deel ik overigens wel met ze.

Geert Mak is historicus, geen econoom. Wat hij over dit onderwerp te zeggen heeft is dan ook net zo interessant als de mening van de buurvrouw over eurobonds. Waar hij wel verstand van zou moeten hebben is geschiedenis. Het vergelijk met de Marshall-hulp toont dat echter niet aan. Die financiële injectie (waaronder leningen) van Amerika na de Tweede Wereldoorlog was tweeledig. Ten eerste wilde ze daarmee het oprukkende communisme in Europa stoppen. Ten tweede wilde ze voor Amerika een afzetmarkt creëren. Een arm Europa zou namelijk geen Coca-Cola en Ford afnemen. Het was dus puur in eigen belang. Helemaal niet erg en nogmaals dank voor de steun, maar het overnemen van staatsschulden vergelijken met dit kapitalistische plan is geschiedsvervalsing. En dat weet Mak ook wel. Alleen hij speelt in op de emotie. Zo zegt hij dat het van tijdelijke aard is. Ook dat is onwaar. Na corona zullen we verantwoordelijk blijven voor de zuidelijke schulden. En daarmee is het zeker geen Marshall-hulp, aangezien we er niet beter van worden, maar slechter.

Steun Jans 12-uurtjes via janroos.backme.org xVond je dit artikel goed? Steun de auteur via Backme

23 0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.