Je zult mij niet zien schrijven over aanslagen op het moment dat er iets gebeurt. Geen foto’s, geen filmpjes of live streams. Nooit niet. Ik weiger mee te werken om het lijden van mensen in beeld te brengen voor de clicks die het oplevert. Het is geen journalistiek, het is keiharde snuff. Waar mensen steeds meer op zoek gaan naar nog extremere beelden.

Veel online media bedrijven tuimelen over elkaar heen om de beelden op hun websites, het liefst live, te plempen. Ze zitten 24/7 klaar om bij het minste of geringste direct in te springen en beelden te tonen. Bij voorkeur in 4K resolutie met surround sound. Waarom? Omdat juist dit lijden heel snel heel veel knaken oplevert. Een ieder die nu gaat roepen dat het om journalistiek gaat moet dringend een verwijsbrief halen bij z’n huisarts voor een psychotherapeut. Journalistiek gaat verder dan: “Moet je eens kijken, walgelijk. Ja erg hé?

Niets doet het beter dan vermangelde lichamen, executievideo’s of kinderlijkjes om bottomline knaken te verdienen. Dat wij massaal en met z’n allen hierop klikken zegt ook iets over jou en mij en onze maatschappij. We kennen haast geen morele grenzen meer. We slikken alles massaal zonder enige kritiek of vraag waar dit eigenlijk goed voor is. Normen en waarden zijn zaken waar we over praten, maar vrijwel nooit toepassen. Zeker niet als je naar filmpje kunt kijken dat jou weer voorziet van seconden tot minuten aan entertainment.

Psychopaten die een gruwelijke daad plegen. Verspreid door je favoriete online nieuwsmedium. Oftewel de ‘vijand’ die ons nieuws, onze infrastructuur en mensen gebruiken om dit verder te verspreiden. Om hun politiek punt nog duidelijker onder de neus van iedereen te duwen. En laten we ook niet vergeten de verdronken en aangespoelde kinderen goed in beeld te brengen om iemand z’n politiek punt, hoe idealistisch dan ook, te onderschrijven. Links- of rechtsom gebruik je het lijden van mensen om je punt te maken.

Terrorists win, Media win, Politics win. The loser… well that’s not hard to guess is it?

Om. Te. Kotsen.

Vond je dit artikel goed? steun de auteur via Blendle

Ahmed Aarad

Written by Ahmed Aarad

Bestuurder bij stichting Open Source & Overheid, freelance ICT en Aanbestedingsjurist, distantieert zich van rechts/links denken heeft het liever over goed of fout en vindt dat integriteit niet te leren is. “If you are not a better person tomorrow than you are today, what need have you for tomorrow?”

1 comment

  1. Tijdens de 2de WO werden in de V.S. geen dode Amerikaanse soldaten getoond in de beeldverslagen in de bioscoop, dag/weekbladen van de oorlog in Europa en de Pacific. Dit om de burgers niet te demoraliseren of te wel om zoals wij nu zeggen de onderbuik gevoelens niet aan te wakkeren. Wel werden dode japanners en duitsers getoond.
    Dit veranderde tijdens de Vietnamoorlog waarvan wel beelden van gedode Amerikaanse soldaten werden getoond. De Vietnamoorlog kwam tot een abrupt einde mede door deze beelden en de daarop volgende afkeer van de Amerikaanse burgers voor deze oorlog. Lang leve de onderbuikgevoelens zou ik zo zeggen.
    Nu de beelden van de hedendaagse slachtoffers van terreur en missère. De foto van het meisje in Stockholm dat dood en gebroken op straat ligt na de aanslag van een jihadis en het verdronken jongetje op het strand. Het jongetje werd gebruikt door mensen die er politieke baat bij hadden en tegelijkertijd werd het dode meisje genegeert omdat men ook daar politiek baat bij had. Het jongetje werd de politiek in de schoot geworpen voor eigen gewin. Hoefden ze niets voor te doen. Dat de vader het jongetje alle schuld had aan het verdrinken van zijn zoon werd gemakshalve genegeert. Het dode meisje was het slachtoffer van diezelfde politiek van het ook negeren van feiten. In het geval van het Zweedse meisje is het de rot die werd veroorzaakt door het toelaten van de islamisten in de samenleving. Dit toelaten was en is het gevolg van het demoniseren van de politieke bewegingen die zich kritisch uitlaten over de ongebreidelde immigratie van volk uit het M.O. Deze politieke bewegingen deug(d)en niet, waren en zijn onfatsoenlijk, onmenselijk. Het zijn fascisten, rascisten, islamofoben. Het ging en gaat de politiek aan de macht en dan bedoel ik de macht in Brussel en haar vazallen in de EU landen enkel en alleen om het behouden van de macht. Dat dode meisje was gewoon collatteral damage, hoort er bij zolang die andere partij maar niet aan de macht komt.
    Mijn punt is dat de beelden van de slachtoffers van terreur er wel degelijk toe doen. Al is het alleen maar vandaagdedag om de hypocriese te tonen van onze machthebbers en de onmacht te tonen van dezelfde machthebbers die overduidelijk hun hand hebben overspeeld om het kwaad van de islamitiche terreur nog te kunnen bestrijden.
    Als je niet de gruwelbeelden wilt zien dan is dat goed mogelijk. (Hierbij komen beelden bij mij op van de film “Clockwork Orange” hoewel de therapie die de psychopaat onderging weinig baat had, maar dit terzijde). Net zoals tijden de Vietnamoorlog. Er komt een keer een omslagpunt door het zien van de (eigen) slachtoffers van een oorlog die wel degelijk aan de gang is hier in Europa waarin de burgers, verlaten als zij zich voelen door hun overheid, zich volledig zullen overgeven aan de overmacht van de jihadisten of men zal zich gaan keren deze macht en tegen de falende overheid. Dat door het overhevelen van soevereiniteit en macht van de onderlinge staten in de EU naar Brussel er nog nauwlijks krachtige overheden zijn (ze hebben nog wel de macht, het inkomen en uitzicht op een positie in de macht die Brussel genereert maar nog nauwlijks het mandaat van de burger) die zich inzetten voor de bescherming van de burger is overal in de EU zichtbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *